நேசமித்ரன் கவிதைகள்

சூர்ப்பணங்கின் எச்சில்வழிப் பயணம்

2011-12-14T01:52:00.003+05:30

என் பேய்த்தாய் முன்னமேநேர்வர

நல்லுறுதி ஈந்தவள்,

தேற்றும் சொற்களை பகிரமுடியாதவளாய்

இருக்கிறேன்

காத்திருப்புமறுக்கப்பட்டவர்களிடத்து …

- அமாஅட்டா ஐடூ

(கானாதேசத்து நாடக இயக்குநர்)

(”பிசாசின் தடுமாற்றம்” நாடகத்தில்)

அறுத்துக்கூட்டிய சோளக் குதிர் போன்ற பாவாடை, அடைக்கு விரித்த பறவையின் சிறகாய்படர்ந்திருக்க, தங்காள் இயற்கையும் அதிகாரங்களும் கைவிட்ட தன் துயர் கதை சொல்லச் சொல்ல,வாழ்தலின்கனாச் சிதைவை தோன்றல்கள் எழுவரும் விசும்பி வினவ., சுய மரணக் குறிப்புகளுடன்துவங்குகிறது ச. முருகபூபதியின் புதிய நிகழ்கூத்து சூர்ப்பணங்கு ,உறுமியொலிஅடிவயிற்றில் முதிர்ந்த மிருகத்தின் ரோமக் கரம் போல் வருட வருட பிரெஞ்சுக்கவி ஆண்டோனின்ஆர்டோ நிறுவ இச்சித்த வன்முறையின் நாடக அரங்கு விரிகிறது

அடவுகளின் வழிமின்னூட்டிய படிமங்களின் களரி அது,சடங்குகளின்சன்னத முறுக்கேறிய குரலில் சாபமெரித்து திமிறும் குரல்கள் கொண்டு பலிச்சடங்கென நிகழ்வுறுகிறாள்சூர்ப்பணங்கு .

விதை நீக்கப்பெற்ற வைக்கோல் சரங்கள் வகுத்து சாவின் கருவறைக்குள் புகும் கூந்தல் கிணறு ஆதாரப்படிமம்.வைக்கோல் சரம் கருமாத்தூர் கூந்தல்என்கிறது பிரதி.உரிமைகளும் உச்சங்களும் நீக்கப்பட்ட தானியங்கள், எனில் வைக்கோல்சரம் கூந்தலாய்.வண்டுகளோடு மிதக்கும் கூந்தல் சாக்கிணறு கண்படுகிறது பேதைநிலை கடவாஅணங்கொருத்திக்கு – அரிந்த கனவுகளோடும் நிர்ப்பந்தித்த நவகண்ட சிரங்களோடும் எனமொழிப் படுத்திக் கொள்கிறேன் .

உப்பு சூழ்பிரபஞ்சத்தின் மறுதலிக்கப் பெற்ற பனிக்குடங்களின் நீர்மையெல்லாம் கொண்டுகுழிந்திருக்கிறது அத்துளை நிலம்.வைக்கோல் சரம் ,நிகழ்வெங்கும் அறுத்துத் தீராதஆதிஆப்பிரிக்க அணங்கின் தொப்பூல் கொடியாய் சாப நச்சின் கசப்பை தெளித்தபடிநீள்கிறது, சவுரி முடி விற்பவனின் காக முள் மரத்தின் சாம்பல் வாசனை வீசும்குரலுடன்.

சடங்குகள்பிரக்ஞையின் உருமாறிகள் எனலாம்,சடங்குகள் தொன்மத்தின் நிகழ் குறிப்புகளென மொழியவாய்ப்பற்றவையெனினும் நம்பிக்கைகளின் சாட்சியங்கள்.முருகபூபதியின் கூத்துகளில்பயனுறும் முகமூடிகளை சடங்குகளுக்கான முகமூடிகளின் வகைமைகளில்பொருத்தலாம்.நிகழ்வின் பன்முகத்தை பெருக்கும் காரணிகளில் சடங்குகள் மற்றும்முகமறைப்புகள் குறிப்பிடத் தக்கவை.சடங்குகள்,மரபு மற்றும் நிலம் சார்ந்தநம்பிக்கைகளை மீளுருவாக்கம் செய்வதுவும் விழுமியங்களின் மீதான மீள்விசைக்கானஇயல்பூக்கமும் மையம் நோக்கிய பயணமும் இந்த கூத்து நிகழ்வின் செலுத்துவிசையாய்இருக்கின்றன

மருளாடிகளின்மன்றாட்டுகள் கரங்குதுடியோடு உடுக்கை பேச ,உள்ளிருக்கும் அணங்கை இறைஞ்ச, மாளாநெருப்பை உறிஞ்சத்தரும் உதிரப் பரிதிகள் சகாப்தம் தோறும் பெயர் மாற்றம் பெறுவதும்,விளிம்பு நிலை உயிரிகளின் அதிகப் பட்ச ஞாபகப் பிரதியாய் நெஞ்சிலெழுதும்மச்சங்களும் ,தழும்புகளும் செவிவழி கதையாடல்களால் தலைமுறை தோறும் எச்சில்வழிபயணிப்பதுவும்,கண்டம் கடந்தேக விற்கப் பெற்ற லாகோஸ் நகரத்தின் (Point of noreturn)கருப்பின அடிமைப் பெண்டிரின் பூட்டி அறுக்கப் பெற்ற நாவுகள் ஒப்ப துருத்தி ஓங்கரித்துகொலைச் சிந்து பாடிவரும் சதிர்வெளி அணங்குகள் தானியங்களில் தோலுரிக்கும் உலக்கையோடுஆடும் சரங்குத்தி அடவுகள் வழி.உலக்கை பெண் ஏந்தும் ஆண்குறி

பாதங்களைமுலைகளாக்கி பேசும் படிமம் உற்றுமேயும் கண்களை மிதித்து கடக்க விழைந்து முற்றியசுரைக்குடுவைகளாய் ஈரந்தீர்ந்து தன்வயமாய் சதைத்து பிறழும் காட்சியும், பின்னர்இறுதியில் ஆதித் தாயின் சுடர் கடத்தும் திரிகளாய் பரிணமிக்கும் பயணமும் அடையாளஅரசியலுக்கு (Identity Politics) எதிராக வளர்சிதையென காட்சியுறுகிறது

குரவைக்கூத்து,குடக்கூத்து,வரிக்கூத்து ,வெறியாட்டு என வழங்கப் பெறும் 11 வகைக் கூத்துகளில்வெறியாட்டு சாரங்களை ,முறுவல்,சயந்தம், செயிற்றியம் போன்ற நாடக நூல்களில்குறிப்பிடப் பெறும் எண்வகை மெய்ப்பாடுகளாம் நகை, அழுகை, இளிவரல், மருட்கை,அச்சம், பெருமிதம், வெகுளி, உவகை தனை அணங்குகளின் பாவங்களாய்நிகழ்த்தும் கலை.

சரித்திரத்தின் பேசாப் பக்கங்களை பதிய முனையும் காட்சிகள் பிரதானமானவை,நீல நிறம் இச்சையின் விருப்பின் நகல்சின்னம் என்ற பாவிப்பில் நீல நிற பர்தாவுக்குளிருந்து திமிர்ந்து மணலெழுதி ,சொல்லற்ற குற்ற சாசனத்தில் பார்வையாளனின் பெயரெழுதும் காட்சியும், மேலாடையற்ற காலமும் பின் அதிகாரக் குரலுக்கு இடையாடையின் நாடா மீது வைத்திருக்கும் நடுங்கும் கரங்களும்,பறித்து மறுக்கப் பெற்ற கள்ளும் (சிறியகட் பெறினே யெமக்கீயு மன்னே/பெரியகட் பெறினே யாம்பாடத் தான்மகிழ்ந் துண்ணு மன்னே-ஔவை) சுயமும் மீளக் கேட்கும் அணங்கின் கதறலும்,முளை அடித்தலெனும் சடங்கின் காட்சியும் பின்னர் அணங்கானவள் அம்முளையொன்றை உருவி விடுவித்துப் போவதுவும் முறம் சிறகாவதும்,வதிவிடமும் வனமும் தோட்டக்களால் கற்பிழந்த பின் காவுகளுக்கு தாபித்து நீளும் உதிர நாவுகளாய் விளக்குமாறுகளும், செதுக்கிச் சீவிய பனங்கருக்குக்கு பலிப் பொருளான நெகிழுடலிகள் அணங்காகி ஈமச்சுடுகோலாய் ஏந்தி வருவதுவும், உப்பு உடலிகளின் பித்தப் பாடல் விசும்பலின் பாஷையென்றாகி நெக்கு விட்டு நிலம் புலர்த்தும் சொல்லுறுதி விளிப்பும் பழங்குடியினரான தோடர்கள் மற்றும் உப்புக்குறவர்களின் பிறப்புச் சடங்கின் பாகமாய் காற்றில் படர்கிறது.உப்புரசி உடல் கழுவும் சடங்கை பேசும் பைபிள் குறிப்பு (எசேக்கியேல் 16:4) சமூகங் கழுவுவதான உட்கிடை கிளர்ந்தெழ உவர்மண்ணின் சாரம் பேசும் நெய்தல் குரல், ஈழத்தின் பதுங்கு குழிகளில் இருந்தும் மீனவக் குடில்களின் இராப்பாடலாயும் பிசுக்கோடு களிம்பாய் கசிகிறது.

நவீன கூத்துக்கலையின் விசுப்பலகையற்ற முத்திறப்பு அரங்கில் பாத்திரம் ஒவ்வொன்றுக்குமான“கிரிக்கி”யும் குன்றாமல் நிகழ்த்தப் பெறுகையில் பௌத்திக எல்லைகள் தம்பாசாங்குகளைத் துறந்து நிர்வாணிகளாகின்றன.

உருவிலிகளின்ஒளி உடலிகளாய் ,பதிலிகளாய் அணங்குகளின் தலைமுறை தோறுமான பயணம் நிகழ்த்துவெளியாய்தம் உடலே கொண்ட நடிகர்களின் உடல்மொழிவழி நிறுவப் பெறுதல் நகரும் அரங்கின்மாற்றுலவி கோட்பாட்டில்.

தொடர்பொழுங்கற்றகதை சொல்லும் னான் லீனியர் முறை ஒரு நனவிலி சுழற்சியாகவே பன்மொழிவெளி மற்றும்பரந்துபட்ட கலாச்சார பின்புலம் கொண்ட வழிமுறையாய் அமைந்து வருகிறது. இவ்வகைமையால்இடம் வெளியாக விரிந்து பிரதியின் புனைவெளி காலவெளிச் சேர்க்கையால் அகவயமானதாயும் பரிணமிக்கிறது

. தொழிற்படும்மொழி ,லிபி உடையதுவும் லிபியற்றதும் ஆன பிணைப்புருவாக்க வடிவமாய் –(ஹைப்ரிட்),அமைத்திருக்கிறார் கூத்தாளர் பூபதி. 5000 ஆயிரம் ஆப்பிரிக்க மொழிகளில் எழுத்துருகொண்டவை 83 குழு மொழிகளென்கிறது ஓர் கூட்டாய்வறிக்கை.சினுவா ஆச்சிபியும்,சொலெங்காவும் தமது கதை மற்றும் நாடக வடிவங்களை இனக்குழு மற்றும் பிரதேசமொழிக்கட்டுமானங்கள் ,சமிக்ஞைக் குறிப்புகள் கலவிய வசனங்களால்கட்டமைத்தார்கள்.அவ்விதமே பின் காலனித்துவ கோட்பாட்டாளர் ப்ராண்ட்ஸ் ஃபனான்முன்வைக்கும் புற கலாச்சார ஊடுருவலற்ற தொன்மவியலாம் பின் அ-காலனித்துவ அழகியல் (post-indiginistaesthetic) மிக நெருக்கமாய் புழங்கும் மொழி ஊடகத்தை தேர்ந்து தகுமொழி வழக்கில்வழங்குகிறார் முருகபூபதி

நிகழ்கூத்தெங்கும்பயனுறும் இசை தொல்லிசையின் ஒப்பொலிகளை கொண்டிருக்கிறது.நாடோடிகளாய் பிரிந்தஆதிகுடிகளுடைய இசைக்கருவிகளின் சேர்ந்திசையில் பிணைகிறது வனப் பறவையின் குரல்.சச்சரி,கொக்கரை,தக்கை,கத்திரிகை,கறங்குதுடி,படகம்,தண்ணுமை,தாளம்,தகுணிச்சம்,கிணை,சல்லரி,மத்தளி,பேரி,வலம்புரிபோன்ற தமிழரின் இசைக் கருவிகளின் ஒலி சமானங்களை உலகெங்கிலும் இருந்துகண்டுகொணந்திருக்கிறார்.அண்டலூசியனின் ப்ளெமிங்கோ இசை மரபுடன் இணைந்த ஜிப்சிகளின்சாம்ப்ராஸ் மற்றும் சாம்ராஸ் நடன வடிவத்தின் லயம் முருக பூபதியின் ”தொங்கல்”-லோடுஆப்பிரிக்க நாடோடி இசைவாத்தியமான பிடிலுடன் இழைந்து வருவதும்,தாய்லாந்து தவளைச்சப்த வாத்தியமும் வினோத வெளியில் தொலையவும் மீளவும் உதிரத் துடிப்பில் கடிவாளம்பொருத்தி விண்செலுத்துகையில் அந்தரப் பல்லியம்*

குறியீடுகள்,முத்திரைகள்மற்றும் சின்னங்கள் மாற்று சாராம்ச புலத்தின் வேர்த் தூவிகள். நம்பிக்கைகளின் மீதுவிரியும் புனைவு வெளி கதைகளை உருவாக்குகிறது.கதைகளின் ஒழுக்க விதிகள்,அறமொழிவுகள்,குற்றம் மற்றும் தண்டனை வரம்புகள் ஒரு மாய வட்டத்தை வரைகிறது. ஊடுருவல்கள்அவ்வட்டத்தை அழித்தெழுதுகையில் கலாச்சார தனித்துவம் (cultural significance)தொலைந்து ஆதார நம்பிக்கைகளில் வாழ்வியலில் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தேறுகின்றன.உலகப்பொதுவான வழிபாட்டு முறைதனை கடவுளரை திணிக்க சிறுதெய்வங்கள் மீதான சாட்டுகள்பெருக்கி மேலைத்துவமே பிரபஞ்ச மூலம் என்னும் காலனித்துவ நீட்சிகளுக்கு எதிரானஆதிச்சடங்குகள், மூதாதையர் வழிபாட்டு மூலகங்களை மீளக் கட்டமைக்கும் நிகழ் புலம்நெடுக ஓர் கண்காணிப்பு உடலிகளின் கூட்டு வலம் காட்சியுறுவது நுண்அவதானம் கோரும்கூறு.

நினைவுமீட்கும் காட்சி அடுக்குகளில் மாறியபடி இருக்கும் காலம்,தேசவெளி, மதங்கள்பிணைக்கும் சங்கிலிகள் கடந்து அதிகாரம்/அடிமை நிலை, மேற்கு/கிழக்கு,பெரும்பான்மை/சிறுபான்மை, போன்ற எதிரிடைகள் ,இரட்டை நிலை கடந்து கீழைத்துவம்(ஓரியண்டலிசம்) வழி விடுதலையை அடையும் மூன்றாம் வெளி (Third Space)குறித்தபிரக்ஞையை மீளெழுப்ப விழைகிறது.

நிகழ்கூத்துமுடிந்த பின்னும் விதைக்கூடு சலங்கையும் ஆப்பிரிக்க பேய்ச்சுரை வாத்தியமும் உடலின் ஒளிவெளியில் ,கடத்தப் பெற்ற அணங்கின் ரோமவாசனையுடன் தொற்றிக் கொண்ட உயிரியாய் அதிர்ந்தபடி இருக்கிறது

ஆர்த்தனதடாரி,பேரி:ஆர்த்தன முருடு,மொந்தை:

ஆர்த்தனஉடுக்கை தக்கை ஆர்த்தன படகம் பம்பை

ஆர்த்தனமுழவம் தட்டை ஆர்த்தன சின்னம் தாரை

ஆர்த்தன காளம்தாளம் ஆர்த்தன திசைகள் எங்கும்

என்பதாக ….

குறிப்பு: *அந்தரப் பல்லியம் :- இன்னியம்,பல்லியம் வரிசையில் வானில் ஒலிக்கும் பழந்தமிழ்இசைப் பகுப்பு

(எழுத்தாளர் பாலைநிலவன் கொணர்ந்திருக்கும் நீட்சி சிற்றிதழில் வெளி வந்திருக்கும் கட்டுரை)

மயக்கம் என்ன - திரைப்படத்தை முன்வைத்து ...

2011-11-28T05:46:00.001+05:30

விக்ரமன்தனத்திலிருந்து பாலகுமாரன் டோனுக்கு மாறியவர்கள் வரிசையில் ஷங்கர் முதல் செல்வராகவன் வரை தனி வரிசை உண்டு. பாலுமகேந்திராவின் பிரதாப் போத்தன் (டிஸார்டர்) ஷேடில் தனுஷ் உலவும் கதா பாத்திரங்கள் செல்வராகவனின் செல்ப்-இல் இருந்து நவீனப் பட்டுக் கொண்டன .காதலின் புனித அபத்த தொலிக்குள் இருக்கும் காமத்தின் திமிறலை மந்த மாருதத்தில் வாழ்வின் மலையினுச்சி மீதில் இருந்து உரக்க அறைகூவும் நாயகனின் தலைகோதி சாலப் பரிந்து ஊட்டும் தி.ஜாவின் யமுனாவுக்கு சுடிதார் போட்டு 7ஜி ரெயின்போ காலனி நாயகியாகவும் ,பாலகுமாரனின் அகல்யாக்களும் நாராயணிகளும் பிசைந்த சுடர் மிகும் அறிவை படைத்து விட்டாய் என கதறும் குரலோடு, தீநடம் புரியும் ஜி.டி நாயுடுகளுக்கு தம் தடம் அறிவதற்கு முன்னம் தாபசாந்தி செய்ய சிநேகாக்களோ ,சோனியாக்களோ ,ரிச்சாவோ அடர்மஞ்சள் நிறத்தில் தயாராய் இருக்கிறார்கள்.ட்ரையாலஜி என்று வகைப்படுத்திக் கொள்ள ஏதுவாய் இருக்கிறது திரைத்துறை விஞ்ஞானிகளுக்கு

ஒரு உதவி இயக்குனன் - நண்பன் கூற்றுப்படி தன் வாழ்வை தொடர்ந்து திரையில் பேச முடிந்திருக்கிறது செல்வராகவனுக்கு .ஒரு பெண்ணுக்கான தாபம், இரண்டு பெண்களிடையே ஊசலாட்ட அலைவு, இன்று திரையில் காதல் மணம் புரியும் தன் பிம்பமாக வைத்திருக்கும் தனுஷ்,மனைவிக்கு சொல்லும் சேதி அல்லது இறைஞ்சுதல் .. என்று சுவாரஸ்யமாய் புனைந்து கொள்ள முடிகிற விர்ச்சுவல் பிம்பம் புன்னகையோடே கடக்க வைக்கிறது .

சிட்டி ஆப் காட் - புதுப்பேட்டை,ஆயிரத்தில் ஒருவன் போன்ற ட்ரெசர் ஹண்ட் மித்தாலஜிகல் ப்ளேயில் இருக்கும் சுயம் கடந்து நாயகியின் மரணம் ,நாயகனுக்கு பித்து பிடித்தல் , சிசுவின் சிதைவு இவற்றை சுற்றி பின்னப்படும் சம்பவங்கள் .இதுவே தொடர்ந்து வரும் பிம்பங்கள். செல்வராகவனின் படங்களில் பெரும்பாலும் வனங்கள் மற்றும் வனம் சார்ந்த பிரதேசங்களில் அல்லது விடுதி அறையில் நிகழ்த்தப் பெறுவதாய் இருக்கிறது கூடல்/முதல் தீண்டல் .(மனசு ரெண்டும் பார்க்க,ஜனவரி மாதம்,துள்ளுவதோ இளமையின் கூடல்,மயக்கமென்ன விடுதி அறை காட்சிகள்/தேனிலவு கால விடுதி அறை )
அகவாழ்விற்கான இடப் பெயர்வு மற்றும் திருந்திய குமாரனின் கேளிக்கை வெளி என்றும் வகைப் படுத்தக் கூடும்.

துள்ளுவதோ இளமையின் அவுட் ஆப் லைப் பயணம் ,மீட்சி .ஆயிரத்தில் ஒருவனின் பேண்டசி பயணம் .காதல் கொண்டேனின் (இனா,வ.வ.பூக்கள் ஸ்டைல்) வனக் குகை ஒத்த தனி வீடு . முதலியவை நினைவில் வருபவை

சின்ன வீடு ,இரண்டு மனைவிகள் என்னும் சாமான்யனின் பேண்டசிகளை பாலச்சந்தரின்(இருகோடுகள் துவங்கி எத்தனை படங்கள் ) அடியொற்றி பாக்யராஜும் பாலு மகேந்திராவும் (முந்தானை முடிச்சு,சின்ன வீடு,இரட்டைவால் குருவி ,மறுபடியும் ) சலிக்க சலிக்க எடுத்த பிறகு செல்வராகவனுக்கு வாய்த்திருப்பது நண்பனின் காதலி/மனைவி என்னும் பேண்டசி (?) ட்ராக் .கா.கொ துவங்கி பு.பே சோனியா அகர்வால் கடந்து ம.எ.ரிச்சா வரை .(செல்வராகவன் கதை எழுதிய யா.நீ.மோ -விலும் )

எப்படியேனும் ஒரு கழிவறை சார்ந்த ஒரு காட்சி/உரையாடல் இடம்பெற்று விடுவதும் தற்செயலானதல்ல என்றே தோன்றுகிறது.முதல் படத்தில் இருந்து கா.கொ. கல் அடையாளம் வைப்பது, 7ஜியில் போஸ்டர்களை அலங்கரித்த மேற்கத்திய பாணி கழிவறை சித்திரம் .ஆ.ஒ-னிலும் காட்டுப் பயணத்தில் ஓர் உரையாடல் ,ம.எ வில் ஒரு காட்சி மற்றும் சொல்லாடல்.(செல்வராகவன் கதை எழுதிய யா.நீ.மோ -விலும் )

நெருப்பு /மழை நடனம் ,புறக்கணிக்கும் ஆசிரியர்கள்/மேலாளர்கள்/தகப்பன்மார்களின் வசையில் முண்டம்/முண்டக் கலப்பை (து.இ-தலைவாசல் விஜய்,கா.கொ-டஸ்டர் எறியும் ஆசிரியர்,யா.நீ.மோ ரகுவரன்,7ஜி- விஜயன்,ம.எ.வில் தனுஷ்)வெறித்த கண்களுடன் ஒரு பாடல் /காட்சி,சட்டை அல்லது சுடிதார் டாப்ஸ் மட்டும் போட்டுக் கொண்டு ஒரு காட்சி உறுதி(பாலுமகேந்திரா வினோதினி துவங்கி ரோகிணி,மணிரத்னத்தின் மதுபாலா வரை பயன்படுத்திய உத்தி) ,நாயகனின் நோக்காடு அல்லது நோய்க்காலத்தில் மருந்திடும்/கவனிக்கும் ஒரு காட்சி ,நாயகணைத் தவிர மொத்த உலகமும் வாகனங்களாய் /சாலை மாந்தர்களாய் விரையும் ஒரு ஷாட், கண்டிப்பாய் ஒரு மொட்டைமாடித் துயர நிகழ்வு/புலம்பல் காட்சி ,விஜய குமார், நாகேஷ்,நண்பனின் தகப்பன் என்று கலாச்சாரப் பாலம் கேரக்டர் ஒன்று,
தாடியுடன் கோணல் நடை நடக்கும் மங்கிய நிறத்தில் மட்டும் உடுத்தும் நாயகன் காஸ்ட்யூம்,எழ மறுத்து மீண்டும் போர்த்தும் ஒரு போர்வை , விரல்கள் தீண்டும் பேருந்து காட்சியை மூன்று படங்களோடு விட்டு விட்டது பெரும் மகிழ்ச்சி. நிச்சயமாய் ஒரு அழும் நைட்டித் தங்கை,நாயகன் நாயகி அணுக்கமாக கூடவே இருக்கும் அப்பாவிக் காதலனுடன் ஒரு தியேட்டர் சீக்வன்ஸ் ,நாயகனுக்கு நாயகி கையால் ஒரு அறை,மாதவிடாய் பஞ்சு ,கண்ணாடி நாயகன்....

மேலும் சொல்ல வேண்டியது இதுவரை கதையோடு கதையாய் அழுத்தமாய் இருந்த பல விஷயங்கள் மயக்கம் என்ன திரைப்படத்தில்.வெளிறியும் அதன் தேய் நிலை விளிம்புகளில் தொற்றியவாறும் காட்சியுற்றிருக்கின்றன. இசையும் ஒளிப்பதிவும் வசனங்களும் எப்போதும் போல் செல்வராகவனின் நாயகிகளைப் போல் தேவதைத்தனத்தின் சாயல்களுடன் மோகினிகளின் புன்னகையுடனும் ,செல்வராகவன் தன் சதுரங்க காய்களின் நகர்வை ஒரு இடைவெளிக்குப் பின் ப்ரெஷ்ஷாக துவங்கலாம் என்பதை சொல்லத் தோன்றுகிறது, இன்றைய நடுத்தர வயது ஆண்களின் ரகசியப் பக்கங்களின் ஏதோ ஒரு நொடியை ஏதேனும் ஒரு காட்சியாய் காணமுடிகிற கதைக்காரன் என்ற வகையில்.

கண்ணாடியறையில் பரவும் இசை

2011-11-24T05:15:00.001+05:30

ஒரு புதிய மருத்துவனிடம்
உடல் திறப்பதாய்
இப்பொற்கொல்லன் சுத்தியல்
உள்ளிருந்து
யாரை செதுக்குகிறது
இத்தழுவலில் ...
கடிகார சர்ப்பத்தின்
வெட்டுப் பட்ட நாவுடன்

நரைக்கும் அந்தரங்கமிழைந்து

ஓரினப் புணர்வில்

மின்விசிறிக் கவச நிழல் படர்தல்,

புதிதாய் குடியேறிய வீட்டில்
வளர்ப்புப் பிராணி தன் இடத்தை
தேர்ந்து கொள்வது

பிக்செல் சம்போகம்

குற்றியுலுகர ஸ்மைலியில்

மோனோபஸ் வெற்றிடம் விரவி

லுகீமிய உதடுகளுடன்

ஒரு டாட்டூவை (த்)தின்னர் திரவத்தால்

அழிப்பது

கேளிக்கைப் பூங்காவின் ப்ளாஸ்டிக்

வில்லைகள் நிரம்பும் ஸ்கலிதப் பை ,

ஞாபகக் கருந்துளை பெருக

ஒரு பிரேதத்தை புதைத்தபின்

குளிப்பது

முடுக்கப்படும்

கலவி தோற்ற பெண்ணின்

ஸ்கூட்டி கைப்பிடி

உதிரங்கீறி எழுதும் பியர் புட்டி

கழுத்து ,

தாமதமாய் தத்தெடுத்த குழந்தையை
இனிசியலுக்குப் பழக்குவது

கடிகார சர்ப்பத்தின்
வெட்டுப்படாத நாவுடன்

இவறல் மிழற்று

2011-11-18T05:26:00.001+05:30

தூக்குக் கைதியின் முகமறைப்பாய்
மின்கம்பி காகத்தின் பிரேதம்
இறுதியென அறிந்துப் புணர்ந்தவள்
விட்டுச் சென்ற கைக்குட்டை

மிருதங்க குளவியின்
கூட்டைப் பிரித்தலாய்
அடிவயிற்றில் கரமழுத்திய
அழுத முகம்
அரவமற்ற குளத்தில்
நிழலின் கீழ் சேரும் மீன்குஞ்சுகள்

வளையலுக்கு சங்கை அறுக்கும்
விரல்களுக்குப் புரிவதில்லை
குடலேறிய சிசுவின் விழித்திரள்

வாட்டிய பறையின் கருமை
கோளந்தாழும் இடைத்தடம்
ஒரு கண்ணால் மோதிக் கடக்கும்
துருவக் கடல்
ஞாபகம் குடித்து
நெருப்புமிழ்பவன் முத்தச் சிதை

கல் விழுங்கும் பறவை
மாரி ஒட்டிய சிறகு நடுங்க
மிழற்றும்
மாசு தொங்கும் மரத்தில்
அசையுமொரு கீற்றுப்பொட்டலம்

வவ்வாலின் விழிப்பில் புல் பொழிகிறது

2011-11-17T04:08:00.001+05:30

மயிற்பீலிகளின் புத்தக அடை
டங்ஸ்டன் கனவுச் சூட்டோடு...
ஸ்வெட்டர் தைத்துக் கொண்டிருக்கிறது
கிழக்கு கடற்கரைச் சாலை
சூரியன்

காந்தாரி தேவதையின்
சீசாப் பலகைத் தராசில்
விளம்பர இடை
-வேளைக் காகங்களின் எச்சம்
தாழிகளில் கிட்டும் மாண்டோருக்கான
உண்டிக் கலயம் பழித்து

அடுக்கப் பட்ட கண்களுடன்
தட்டான்களின் புணர்வுச் சித்திரம்
கனாப் படுகைகள்

வளர்ப்புக் காளான்களின்
எரு மட்கும் காத்திருப்பொத்து
இடுகாட்டின் மேடழிய மேடழிய
மேடுகள்

ஆய்வுமேசைகளின் தவளை இயேசு,
பொத்தானுக்கு நீளும் எரியூட்டியின்
செருமும் நாவுக்கு சுவை கூட்டுகிறார்
நோயற்ற உடலங்களால்

வவ்வாலின் விழிப்பில்
புல் பொழிகிறது

நதியில் மிதக்கும் மூக்குத்தி நிலா

2011-11-10T04:37:00.001+05:30

ஆப்பிரிக்க நாடோடிப் பாடல்கள் தொகுப்பு வாசிக்க வாய்த்தது. வாசிக்க வாசிக்க ஒரு மட்கிய இலை போல் என்னை உணர்கிறேன் .ஒவ்வொன்றும் எவ்வளவு சத்துள்ள வரிகள்.முதலில் ஒரு காதல் பாடல்

சிற்றிளம் பெண்ணவள்
தன் கருக்கல் நட்சத்திர
மெல்லிமைப்பால் நாணமுலர்த்துவாள்

வளர்ந்த சோளக் கதிரருகே
மடிந்த கீற்று அவள் கழுத்து
சினைக்காத ஆட்டின் மடியொத்து
இண்டிகோ கேக்கின் திண்மையில்
மார்பகம் தாங்கி

ஃபுலானிகளின் தட்டைக் காலணிகள்
ஒத்த இழைந்த உதரம்
மூப்பனின் கணையாழி
போல் தளரப் பற்றி விடக் கூடும்
பிடி இடையை

நைஜர் நதியில் நிலா
தவறிய மூக்குத்தி போல்
மிதக்கும்
இப்பின்னிரவின் மறுகரையில்
காத்திருக்கக் கூடும் அவள்

தன் கருக்கல் நட்சத்திர
மெல்லிமைப்பால் நாணமுலர்த்திய படி

அதிரூபர் கருவறை

2011-11-09T05:11:00.002+05:30

சுழலும் அழல்விழிக் கொள்ளிவாய்ப்பேய்

சூழ்ந்து துணங்கயிட்(டு) ஓடிஆடித்

தழலுள் எரியும் பிணத்தை வாங்கித்

தான்தடி தின்றணங்(கு) ஆடுகாட்டிற்

கழலொலி ஓசைச் சிலம்பொலிப்பக்

காலுயர் வட்டணை இட்டுநட்டம்

அழல் உமிழ்ந்(து) ஓரி கதிக்க ஆடும்

அப்பன் இடம்திரு ஆலங்காடே

-காரைக்கால் அம்மையார்

***

நகரத்தின் தாள்பாளாய்
ஒரு நாளிறுதி கூட்ஸ்ரயில்
தேதி தப்பிய
ஈரப்பிண்டங்களுடன்

ஒளி-விடம் ஏகும்

துருப்பிடித்த மரவட்டை

ஓடுகள் மிருதுவான
உலைகசியும் நிலத்தில்
ஐயம் மிடறாகும்
நல்லன்பு முத்தம் வெளிறிய க்யூரியின்

உதிரத்தட்டுகளில்

க்ரோசோவாவின் துர்கனா

எயினர் கொற்றவையின்

செவ்வீறென

கதிர் கீறி நறுக்கிய மகவுடல்

நிஃப்ஹெல் தேவதையின்
மேக்பை பறவை
நஞ்சூறும் உலோக முலைகளில்
பிம்பம் விழ தன் கூட்டுச் சுள்ளிக்கு
மெல்லெலும்புகள் காவியபடி

வெப்பாழி

பூப்பெய்தும் செவ்வூழி தன்

மறுமைத் திருநாளோய

பின்னமுற்ற ராட்டினமாய்

நோவா பூமி

வெள்ளாவியிட்ட மஜ்ஜைகளோடு

சுரைநெற்றுக் கருவறைகள்

தலைக்கு மேல் மரங்கள்

விதைக்கும் பதிற்றாண்டுகளில்

செனான் நீல

சித்திரக் குள்ளர்கள்

தவிட்டு குரோம்சோம்களோடு

அதிரூபர்கள் ஜனிப்பர்

நம் சிறார் கதைகளின்

கார்ட்டூன் ராட்சதர்கள்

சினேகிக்க

ஹெபலோமா சிரியன்ஸ் முளைக்க
பிரார்த்தித்தபடி பெய்யக் கூடும்
தங்கம் குழைத்த மழை

குறிப்பு : - ஹெபலோமா சிரியன்ஸ்- பிரேத வேட்டைக் காளான் என்று வழங்கப்படும் மாமிசத்தின்னி காளான் வகை

தாவரப் பிடாரன்

2011-10-22T06:08:00.001+05:30

பழக்கிய தூதுப் பறவையின்
கால்நகமென சுமந்து
பிரசவத்திற்கு
திறந்திருக்கும் உடலாய்ப்
பிறை

தோரியக் கடல் நிலத்தில்
ஏலியன்கள் குழும
திமிங்கலத்தின் நூற்றாண்டு
பிரேதம்

ஆதிச்சீனத்து மை பிலிற்றிக் கல்
தொட்டு சன்னதப் பெண்
பேசுகிறாள் ஈழ மலையகச்
சிறுதெய்வத்தின் குரலில்

ஒ
ளி
மலி வெப்காம் மேனியர்தம்
கலைடாஸ்கோப் பிம்பங்களின்
சூரியக் கருந்துளைக் குருடு
சிந்திய
விந்து வங்கியின் கழிவறை
நீலவிதைகளின் தோலுரித்த
நளிருடல்

கூண்டில் பிறந்த புலியின்
நினைவில் எந்த காடிருக்கும்

ஞெலிகை

2011-10-21T00:02:00.001+05:30

தண்டவாள நடையில்

கர்ப்பம் குழைந்த முகில்

திசை தவறிய

பறவையைப் போல்

உறங்கப் பழகுகிறது

அழை மைய யுவதியின்

தானியங்கிப் பகல்

வளர்ப்பு பிராணிகளின்

சந்தையில்

கூண்டுகள் விற்பவன் கடவுள்

ரிமோட் தொலைந்த

பொம்மையின் ஆடைகளில்

எப்போதோ ஊட்டிய கேக்கின் கறை

பழுப்பு நகம் தடவும் பிரமாண

சங்கிலியின் துரு

நைந்து கிழிந்த ஆணுறை

விதையுள்ள கஞ்சாவை

புகைப்பதாய்

சப்தித்து திறக்கிறது

பண்டிகை நாளின் சாலை

கோடை கால ஞெலிகை

ஒத்து இரட்டைக் கரு

நெளியும் உடல்

நன்றி: அதீதம்

காதுகள் முளைக்கும் நிரை நிலம்

2011-09-24T04:46:00.000+05:30

களவு இசைச்சுவடியை வாசித்தல்

நேயச் சடங்குகள்

நிகழும் குற்றம் துழாவிய

துகிலுடல்

வெற்று மது சீசாக்களின் மூட்டை

மிதக்கும் விவாகரத்தான ஆகாயம்

காதுகள் முளைக்கும் நிரை நிலம்

கிளையில் மழைக்கும் தொட்டிச்செடியின்

வேர்கள் கல்லறைக்குள் முளைத்தபடி

இருக்கும் நகச்சுருள்.,

வரிசையில்

தொப்புள் கொடி அடைத்த தாயத்தை

ஒத்ததும்

மன்னித்து உறைமீளும் ஆயுதம்

கணுச்சிதைந்து சாம்பலூதப் பெறும்

தன் சிமிழ் திறந்த மீளுரு

அழைப்பற்ற இரவொன்றின் புணர்வில் பிசுத்த

அவசர ஊர்தி படுக்கை

பகலில் காயமற்று மரித்த

கடைசிக் கசிவிலும்…

மேலும் , அல்லது

இரையின் குருதிக்கண்ணொளிர் சூரியனை

நக்குகிறது சர்க்கஸ் மிருகம்

வெளியேறும் எறும்புகளை முத்தமிட

எத்தனிக்கும் கவசக் கூண்டுடைத்த

கர்ணவுடலில்

தைத்த வான்காவின் காது

அல்லது டாவின்சிக் கோப்பை

(கவிஞர் வெய்யில் கொணர்ந்திருக்கும் கொம்பு சிற்றிதழில் வெளிவந்திருக்கும் கவிதை)

சென்ற கவிதைக்கு கவிஞர் ராஜ சுந்தராஜன் அவர்களின் கருத்துரையும் மொழிபெயர்ப்பும் ...

2011-09-22T00:33:00.002+05:30

சென்ற கவிதையின் சுட்டி http://nesamithran.blogspot.com/2011/09/blog-post.html

கவிஞர்களாகப் பட்டவர்கள் வாசகர்கள் மீது இரக்கப்பட்டு எழுதக் கடமைப் பட்டவர்கள்.

இத்தனை பட்டால் கவிதை கலை ஆகுமா, கைவினை ஆகுமா என்று தயங்கலாம். கவிதையைப் புரிந்துகொள்ளும் வாசகர் வர இருப்பதோ அதற்கு அடுத்த தலைமுறையில். ஆனால் அங்கு கொண்டுசேர்க்கும் ஓரிரண்டு அஞ்சலாட்களை இத் தலைமுறையில் ஈர்க்க வேண்டியதும் தேவை. இல்லையென்றால் எழுதப்பட்டது வழக்கொழியும். இதற்காக, கவிஞர்கள் சற்று இளகி, இத் தலைமுறை அறிந்த இலக்கண மரபையும் சற்று இடைக்கலந்து எழுதினால் நல்லது.

நேசமித்திரனின், ‘மயில் கழுத்து விதைத் துளிர்’ என்னும் இக் கவிதையில் என்னை இடர்ப் படுத்துபவை:

1. ‘மயில் கழுத்து’. இது ‘மயிற் கழுத்து’ என்று வேற்றுமைத் தொகையாக எழுதப்பட்டால் என்ன குறைந்துவிடும். அல்ல, இது மயிலுடையதும் கழுத்துடையதும் என்று இரண்டுக்கும் தனிதனியாகப் பொருள்கூட்டப்பெற வேண்டும் என்றால், இப்படி இருப்பதே சரி. (கல் + தூண் = கற்றூண்; எள் + தித்திப்பு = எட்டித்திப்பு. ஆனால், இத்தகைய வல்லினச் சிக்கலில் இருந்து மட்டும் நாம் விடுபட்டு, ‘கல் தூண்’, ‘எள் தித்திப்பு’ என்று எழுதும் வழக்குக்கு வந்துவிட்டோம். இதிலும், மலையாளத்தில் போல, ‘கல்த்தூண்’ என்று வேற்றுமையைத் தொகுக்கலாம். ஆனால் மீரா (அல்லது அவர் அச்சகத்தில் ஒருவர்), நான் ‘கல்த்தூண்’ என்று எழுதி இருந்ததை, ‘கல் தூண்’ என்றே திருத்திப் பதிப்பித்தார்.)

2. ‘தோற்ற விந்தென’. இது ‘தோற்றத்து விந்தென’ என்று ‘அத்து’ சாரியை பெறவேண்டும் என்று எண்ணுகிறேன். அல்லென்கில், ‘தோல்வியுற்ற விந்தென’ என்றே பொருள்படும். அப்படி ஒரு பொருளையும் உள்ளித்தான் எழுதினேன் என்று கவிஞர் சொன்னால்? ஆளை விடுங்கள்.

3. ‘நீலவுடலிகள்’. இது ‘blue whales’ என்று இங்கு புரிந்துகொண்டிருக்கிறேன். ஆனால், ‘blue bodies’ என்றோர், எனக்குப் பிடித்த. இசைக்கோவை இருக்கிறது. மருத்துவச் சொல்லாட்சியிலும் இது இருக்கிறது.

4. ‘துறவி நண்டு’. இது தொன்மம் சார்ந்தது என்று எண்ணுகிறேன். எனக்கு அவ்வளவாகத் தெளிவில்லை.

5. ‘மயிற்கழுத்து விதைத் துளிர்’. இது, தோடர்கள் (அதன் வழி இந்தியப் பொது)த் தொன்மத்தில் நாம் அறியவரும், அறிவியலுக்கு முரணான, ஆண்மயில் விந்து துளிப்பப் பெண்மயில் அதைப் பொறுக்கிச் சினையுரும் என்னும் கதை சார்ந்ததா என்று எனக்குத் தெளிவில்லை.

நேசமித்திரன் கவிதைகள், பொதுவாக, மணியொடு ஆங்கிலப் பவளம் மிடைந்து (இக் கவிதையில் அவ்வளவாக இல்லை) இயலும் ஆகையால் அதைப் புரிந்துகொள்ள நான் ஆங்கில மொழிமாற்றுக்குப் போவேன். இது ஒரு தொல்லையில்லையா? வேறு என்ன செய்ய? குதிரைக்கு வாக்கப்பட்டுவிட்டு ‘அது’க்குப் பயந்தால் ஆகுமா?

தாழே, என் புரிதல்:

PEACOCK NECK SEEDLING

Under the mustaches floating up
Evening sky,
Fascinated by the vilari tune,
The blue bodies
Suffer the harpoons.

His darling daughter spruces up
His stained undergarments;
Fanned by her other hand
Sleeps the divorced father.

With folds
Like a chest x-ray sketch,
Covers the curtain filled light.

From the Saintly Crab residing beak,
That has opened for its prey,
Distances
The snails infested mud of God

In the shifting
Of a boat, roped by
A picture of an embalmed snake,
Get stirred the star birds

As a decanter settled sperm,
Appears
The moon.

'விளரி' என்பது பொழுது மயங்கிய நேரத்து நெய்தல் யாழில் வரும் ஒரு பண். = 'தைவதம்' = 'A' என்றும் அடிக்குரல் இழையலாம்.

மயில் கழுத்து விதைத் துளிர்

2011-09-17T04:23:00.001+05:30

மீசைகள் மிதந்து கூப்பும்
அந்தி விசும்பின் கீழ்
ஹார்ப்பூன் எறி உளி ஏந்தும்
நீலவுடலிகள்
விளரிப் பண்ணுக்கு மயங்கி

விவாகரத்து தகப்பனின்
கறை படிந்த உள்ளாடைகள்
மடிக்கும் செல்லமகள்
மறு கையால் விசிற
உறங்குகிறான்

மார்புக் கூட்டின் எக்ஸ்ரே
சித்திரமென திரைச்சீலை நிரை ஒளி
மடிந்து போர்த்த

நத்தைகள் மொய்க்கும்
கடவுளின் களிமண்
இடம் பெயர்கிறது
துறவி நண்டுறையும்
இரைக்குத் திறந்த அலகிலிருந்து

பதனப்பட்ட பாம்பின் சித்திரம்
பிணைத்த ஓடத்தின் அசைவில்
இயக்கமுறும் நட்சத்திரப் புள்ளினம்

பரிசோதனைக் குடுவையில் வடிந்து
தேங்கிய தோற்ற விந்தென
நிலா

ஏரிக்கரையில் வசிப்பவன் - ஸ்ரீநேசன் - ஒரு வாசகப் பார்வை

2011-08-29T01:29:00.006+05:30

THROUGH me you pass into the city of woe:
Through me you pass into eternal pain:
Through me among the people lost for aye.
Justice the founder of my fabric moved:
To rear me was the task of power divine,
Supremest wisdom, and primeval love.
Before me things create were none, save things
Eternal, and eternal I endure.
All hope abandon, ye who enter here.

- Dante's Divine Comedy:
Inferno, Canto III

இந்த வரிகள் அசீரன் என்னும் வாதைகள் மிதக்கும் நதி வழி மரித்தோர் ஏகும் அமர உலகிற்கு ஆன்மாக்களை சுமந்து போகும் காரோன் என அழைக்கப்படும் ஓடக்காரக் கிழவன் சொல்வதாய்

எழுதி இருக்கிறார் தாந்தே. யுகம் யுகமாய் தொடரும் நதிக்கரை காரோனின் 8 ஆண்டுகால குரல்பிரதியாய் இருக்கிறது ஏரிக்கரையில் வசிப்பவன் தொகுப்பு

அம்மைத்தழும்பின் குழிகள் மீது பூசப்படும் முகப்பவுடராய் அலைந்தபடி இருக்கின்றன கண்டம் கடந்து வம்சம் பெருக்க வரும் வேனில் பறவைகள், வறண்டுவிட்ட ஏரியின் மீது.காவல் யட்சனின் நாக்கு ஏரித்தரையின் விரிசல்களில் புற்றுகளாய் வளர்ந்தபடி இருக்கிறது. உடைந்த நத்தை ஓடுகளாய் இறைந்து கிடக்கும் சொற்களை கொத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ஆவினங்களின் பிரசவ மாசுகளில் வீசும் கவிச்சைக்கு வரும் பித்ருக்கடன் தீராத அண்டங்காகங்களும் நரையேறிய முனிகளும்

ஏரி கவிதைச் சொல்லிக்கு நோவாவின் கப்பலாய் இருக்கிறது .பிரபஞ்சத்தை தன்னிலிருந்தும் பிரபஞ்சத்தில் தன்னையும் காணும் யுனிவெர்சல் செல்ப் தன்மை தொனிக்கிறது கவிதைக்குள் உள்ளாடும் அக நிழலில்.நனவிலியின் அபௌத்திக உலகில் திணை மாறுகின்றன மலைகள் காமுறுகிறது ரயில் ‘incredulity towards metanarratives.ஒரு சித்தனைப் போல் சொற்களின் ரஸவாதத்தில் மலைகளும் ஏரியும் கூடுவிட்டு கூடு பாய்கிற செப்பிடு வித்தைக்காரராகிறார் கவிஞர். தென்மேற்கு பொலிவியாவில்இருக்கும் சாலர் டி யூனி என்னும் உப்பு ஏரி 12000 அடி உயரத்தில் 11000 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பில் அமைந்துள்ளது. முன்னம் கடலாயிருந்த நிலமென்கிறது ஆய்வுகள்.கடல் கொண்ட சகலத்தையும் தின்ற உப்பாய் இருக்கிறது இன்றைய நிலம். சொற்கள் உப்பாய் இருக்கும் இந்தத் தொகுப்பைப் போல…

Chromotope என்றோர் சொல்லில் chromos என்கிற கிரேக்கச் சொல்லுக்கு காலம் என்றும் tope எனில் வெளி என்றும் பொருள் பட காலவெளிச் சேர்க்கை என்ற பதம் ஸ்ரீநேசனின் கவிதைகளில் புழங்கும் பயண வெளியாகிறது.இடையில் ஒரு தும்பி,சிறுகல்லின் மையம் போன்ற கவிதைகளில் சொற்கள் கால எந்திரத்தின் சக்கரங்களாய் இருக்கின்றன.கார்டூன் சித்திரங்களில் நிகழும் தேவதைக் கதைகள் வரும் சிறுமியின் கனவாகவும்,மனநோயாளியின் பிணைத்தக் கால்களூடே நகரும் கற்பனை நிழலாகவும் கிளைத்தபடி இருக்கின்றன படிம பிம்பங்கள்.பூரணத்தின் மீதான அவாவும் பிறையழகில் நிரம்புகின்ற வளர்சிதை உடலமாகவும் கவிதையின் நுண்மொழி.

பிரக்ஞையின் கட்டமைவுகளில் இருந்து நம்மை வெளியேற்றியபடி இருக்கிறது அனலிட்டிகல் சைக்காலஜி என்னும் பகுப்பாய்வு மனோவியலின் சங்கிலிகளுக்கு சிக்காதபடி

இந்த சொற்களின் ஈவு வாசக மனதை நிறுத்தும் வெளி மோபியஸ் ஸ்ட்ரிப் என்னும் முடிவிலிச் சுருளில், குடுவைகளில் வளர்த்தபடி இருக்கிறார் தலைப் பிரட்டைகளாகவே இருக்க விரும்பும் தலைப் பிரட்டைகளை.குரோமொசோம்களின் பிணைப்புகளை ஒத்திருக்கின்றன ஒன்றுடனான மற்ற கவிதைகளின் பிணைப்பை.முதல் கவிதையில் வரும் துயர் மலைப் படிமம் துயருக்கு இருளைச்சுட்டி நிற்கிறது, ஒரு மலையின் மாலை கவிதையில் பிரம்மாண்டமடைகிறது. விர்ச்சுவல் அப்செஷனுக்கு நம்மை பழக்கும் கவிதைச் சொல்லி

வாசக மனதுக்கு தரும் வெளியும் பயணமும் (டிகோடிங் தெ டெக்ஸ்ட்) பிரதானமானதெனப் படுகிறது.மீள் வரிசைகளில் பயனுறும் ஏழு என்ற எண் மீண்டும் தாந்தேவை நினைவுறுத்துகிறது. அவ்வகைமையில் வாய்த்த தொகுப்பின் இரண்டாவது கவிதையில் நிகழ்ந்த பயணத்தை மொழிப்படுத்த விழைகிறேன்.

என்னைச் சுற்றும் 7 நிலவுகள் (கவிதை-புத்தகத்தில்)

நிலாவின் நேனோ மீட்டர் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப ஒளி மண்ணில் நிகழ்த்தும் வளர்சிதை மாற்றத்திற்கு உகந்த சுட்டுப் பொருட்களை கவிதையின் படிமக்கூறுகளாக்குகிறார்.ஓரறிவு எறும்புகள் ஊர்ந்து நடக்கும் முதல் நிலா,நான்கு கால்களால் தவழும் குழந்தைகளின் 2 ஆம் நிலவு,மண்டியிட்டு கைகள் பிணைத்த போராளியின் உயரத்திற்கு வளர்ந்த மூன்றாம் நிலவு,வளர்ந்த குன்றின் வறண்ட உடலை ஒளியால் நக்கி நனைக்கும் 5 ஆம் நிலவு,பின்னர் ஈரம் பிலிற்றும் நீர்மத்தின் தளம்தோறும் முகடு உயர்த்தும் நிலவின் வெளிச்சத்துகள் மதுக் கோப்பையாக தளும்பத் துவங்குகிறது. ஆறாம் நிலையில் சிவை ஜனிக்கத் துவங்குகிறாள்.ஆறாம் நிலையில் வாக்கிறந்த பூரணமாகிறது.புல்லாகி,பூண்டாகி,புழுவாய் ,மரமாய் ,பறவையாய்,பாம்பாகி,பேயாய்,கணங்களாய் வல்லசுரராகி முனிவராய் தேவராய் செல்லா நின்ற தாவர சங்கமத்துள் என்ற வரிசையை கலைத்து அடுக்கி மீள் புனைவாக்குகிறார் நேசன்.நாயுடனான ஏரிக்கரை தன்னை தனித்து துண்டித்துக் கொண்டு பிறிதொன்றாகி உரையாடும் மூன்று புள்ளி புலனுரையாடலில் உலகம் பிரதிகளாக காலம் எழுத்துருக்களாக பரிணமித்தபடி இருக்கின்றன பிறந்தபடியே கலைந்து கொண்டிருக்கும் இந்திர தனுசாக.

There are nine and sixty ways of constructing tribal lays,/ and-every-single-one-of-them-is-right. -In the Neolithic Age (Kipling)

என்றார் கிப்ளிங்.ஸ்ரீநேசனின் கவிதைகள் இருத்தலின் அக மற்றும் புறச் சிக்கல்களை hybrid narrative structure." என்றழைக்கக் கூடிய பிணைவு சொல்முறையில் பேசுகின்றன. ப்ரீஜூடிஸ் – முன்முடிபுகளின் வழியே அணுகுவதை மறுதலிக்கும் மாய சித்திரங்கள் இவரே சிகரெட்டாக தன்னை விழுங்கும் சிறுமியாக பிம்பங் கொள்கின்றன .நிலக்காட்சிகள்,கடவுள் சாத்தான் மிருக நம்பிக்கைகள் என சகலத்தையும் கலைத்துப் போடுகிற காலத்தின் கலைடாஸ்கோப்பாய் இருக்கிறது கவிதைவெளி

சுமத்தப் பெறும் வன்முறைகளை எதிர்கொள்ளும் இருத்தலியல் சார் சொற்சேர்க்கைகள் மிகையற்ற கவிதையொழுக்குள்ள நடையில் அமைந்திருக்கின்றன

பால்யத்தின் வாசனை நிகழ்வுகளாய் பதியப் பெறாமல் பாவனைகளாய் பெயர்கள் மனப்படாத வெளியின் ஒளிநகலாய் ,heteroglossic voices என்று பாக்தின் வழங்கும் ஆப்ரொ-அமெரிக்க கோட்பாடுகளால் அணுக இணக்கமாய் இருக்கிறதுதன்னழிவு மற்றும் பிறழ்வு நிலைக் கவிதைகளாய் கொள்ளத் தக்க இழிவினை ஆற்றல் நீயும் நீயெனும் நானும் வரிசைக் கவிதைகள் sacramental mystery எனும் வதைநிலை இயக்கத்தன்மையில் இயங்குகின்றன.அபத்தங்களும் தத்துவங்களும் திமிறல்களும் நகரீயத்துடனான தொடர் போராட்டங்களும் பதியப் பெற்றிருக்கும் வரிகள் கடந்து கவிதை சொல்லியின் முன்னெடுப்புகள் விழைந்திருக்கும் வெளியை காண காலத்துடன் காத்திருக்கிறது வாசக மனம்.ஒருமுகப்பட்ட, தொடர்பொழுங்குடைய என்ற கருத்துருவங்களில் இருந்து துண்டித்துக் கொள்வது ,பிரிந்து பன்முகப்பட்ட, மற்றமையை பேசும் படைப்புகளை, மற்றும் அதிகாரத்திற்கெதிரான என விரிந்து இயங்க வேண்டிய வெளி பரந்து கிடக்கிறது

‘the category of intention will not disappear; it will have its place, but from that

place it will no longer be able to govern the entire scene and system of

utterance’ (Derrida 1988:18).

தகவமைப்பின் சிக்கல்கள் என்று மிக எளிதாக கடந்து விடமுடியாத நனவிலிப் புனைவுகளால் எழுதும் முறை தேர்ந்த கவிதைச் சொல்லி குவிமையத்தை நோக்கி நகர்த்தும் உத்திகளை மறுதலிக்கிறார். தற்குறிப்பேற்றம் அடைந்த பகுபொருட்கள் /நிலக் காட்சிகள் தம்மளவில் பிரத்தியேக குரல்களுடன் கையாளப் பெற்றிருக்கின்றன.என்றபோதும் வெகு எளிதாக நகரம் நுழையும் மலையோர நிலத்தின் பாமரனின் சர்ரியலிஸ கூக்குரல் என்றும் வாசிக்க வாப்பிருக்கிறது.வாசகனுக்கு மிக நெருக்கமான தொனியில் உரையாடல் தன்மை வாய்ந்த கவிமொழிதல் உறுதியளிக்கும் விடுதலை மீள்வாசிப்பினுக்கு உட்படும் பிரதியாக புதிய திறப்புகள் பொதிந்ததாக ஆக்குகிறது ஏரிக்கரையில் வசிப்பவனை.

( 1.சிலேட் சிற்றிதழ் -லக்ஷ்மிமணிவண்ணன் நடத்திய கூட்டத்தில் வாசிக்கப் பெற்ற கட்டுரை.)

நன்றி :- கவிஞர் வெயில் கொண்டு வரும் ’கொம்பு’ சிற்றிதழில் வெளியிடப் பெறுவது

வகுய்ட்டா டால்பின்களும் ஐயப்பனும்

2011-08-09T19:28:00.000+05:30

சினைத்த வரிக்குதிரையின்
எக்ஸ்ரே சித்திரம்
மழையில் நனையும் பியானோ

நட்சத்திர மீனாய் கீறலுறும்
மகரந்த குடல்வால்
கதளிநிலா இச்சித்து

..... போலவே
விதை வளர்ந்து
வெட்டிய ஆப்பிளின் முகம்
வாய்த்திருக்கிறது சிரிக்கும்
ஆந்தைக்கும்

சாய்ந்த பூமிக்கு கோணம்
பொருத்திப் பெய்கிறது
சமிக்ஞையறுத்து
சொல் கழுவும் மழை

மையத்தில் மாண்டு இரண்டாய்
வாழத்துவங்குகிறது
தலைகீழ் Y எனத் தூண்டில் மண்புழு

மூன்று கவிதைகள்

2011-08-05T22:01:00.002+05:30

குழியேகும் எறும்புகள்
**********************************
தகனச் சாமத்தில் அழுகை தீர்ந்து
உறங்கும் மகளை எழுப்புகிற நாயின் ஊளை
படர்த்தும் நடுக்கத்திற்கு
எரியும் ஒற்றை விளக்கு அணையாமல்
திரவமூற்றும் கரம்
வேண்டியிருக்கிறது ஒரு மெல்லிய
அணைப்பிற்காக

தீராச் சமர்களின் விரை தீர்ந்த ஆயுதங்கள்
தலைதிருப்பப்படும் மௌனம்
மகுடிகளைப் போல் இயக்குகிறது
பிடாரனனின் காலடி அதிர்வுடன்

கசாப்பின் மரமேடை கழுவப் பெறுகிறது
துணுக்குகள் மீதமிருக்கின்றன குழிகளில்
முள்மரங்களில் ஏறும் சாரை வளைவுகளுடன் இல்லை
குழியேகும் எறும்புகள்

பிண்டத்துண்டங்களுடன் வெளியேறும்
உதிரத்தின் கவிச்சை தாள
இயலாததாய் இருக்கிறது
சுகித்த பாகங்களை அறுத்தெறியும்
கசப்புடன்
******************************
கூகுளில் தொலைந்தவள்
__________________________
தலைப்பிரட்டைகள் தம்மை மீன்களல்ல என்று நம்பத்துவங்க.. வேண்டி இருக்கிறது ஒரு பருவத்தின் முந்தி விந்து விடும் ஆகாசம்
மைக்ரேன் தலையர்களின் தியானம் மரப்பட்டைகளின் கீழ் வாழும் புழு நெளிவு
பாலித்தீன் பைகளுக்குள் அடரத்துவங்கிய வேர்கள், கால் நுகர்ந்து பின்தொடரும் நாய்குட்டிகள் மீட்பனோ எண்ணழிந்த ரிமொட்டின் பொத்தானாய்
சேவற் கொண்டைப் பூக்கள் காத்திருக்கின்றன அடுத்த மரணத்திற்கு காத்திருக்கும் வெட்டியானின் சாராய புட்டியென.,
தன்னை வதைத்துக் கொள்ளும் மனப் பிறழ்வுற்ற பெண்ணின் பேரோலம் உலுக்கி விழிப்பைத் திணிக்கிறது விரல் சுவைத்து உறங்கும் மகவில்
சில தகனங்களுக்கு தேர் வருவதில்லை உன் ஆன்மா அமர நாளிலேனும் அமைதியுறட்டும்
*************************************************
எடுத்த இடத்தில் வைக்க முடியாத சொல்

விருந்தினள் உடுப்பிலிருந்து
உதிர்ந்து விட்டிருக்கும் பொத்தான்
எடுத்த இடத்தில் வைக்க முடியாத சொல்

தற்கொலைக்குத் திட்டமிடுவதைப் போல்
படுக்கை விரிப்புகளை நீவிக் கொண்டிருக்கும்
கரத்தின் நடுக்கம்
சிறகசைக்காமல் நடந்து பழகாத பறவையின்
கால்கள்

செத்த முத்தத்தின் கவிச்சிக்கு விரையும்
நாய்கள் தம் நகங்களில்
உதடுகளுக்குரிய பற்களைக் கொண்டிருக்கின்றன

மீண்டும் பொருத்த முடியாத கரத்தினைப்
போன்றதல்ல
எடுத்த இடத்தில் வைக்க முடியாத சொல்

நான் உனக்கு எத்தனையாவது நபர் -கவிஞர் மனுஷ்ய புத்திரனின் கவிதையை முன் வைத்து

2011-06-02T20:36:00.005+05:30

இம்மாத உயிர்மை ஜூன் -2011 இதழில் வெளியாகி இருக்கும் கவிஞர் மனுஷ்யபுத்திரனின் கவிதைகளில்.நான் உனக்கு எத்தனையாவது நபர்,யமுனாவின் வருத்தம் என்ற இரண்டு கவிதைகளும் புதிய திறப்புகளை கொண்டிருக்கின்றன.

இரண்டில் எனக்குப் பிடித்த ஒரு கவிதை மீதான என் புரிதலை,அக்கவிதையின் வழங்குதல்களை பகிரப் பிரியம்.

நான் உனக்கு எத்தனையாவது நபர்

நான் உனக்கு

எத்தனையாவது நபர்

என்று நீ கேட்கும் கேள்வியில்

சந்தேகமோ வெறுப்போ இல்லை

அதை நீ கேட்கும் கணம் வரை

அதைப் பற்றி உனக்கு

எந்த உத்தேசங்களும் இல்லை

கலைந்த ஆடைகள்

கலைந்தபடியேதான் கிடக்கின்றன

ஈரத்திலும் வெப்பத்திலும்

இந்தப் பொழுது ததும்பிக் கொண்டிருக்கிறது

பரவசத்தின் ஒரு சிறிய கேவலூடே

காதலின் பிரகாசிக்கும் கண்களூடே

அதைக் கேட்கிறாய்

நான் உன் உடலின்

ஒவ்வொரு ரகசியமுடிச்சையும்

அவிழ்க்கும்போதும்

நான் உன் வேட்கையின்

ஒவ்வொரு ரகசிய பாதைக்குள்ளும்

நுழையும்போதும்

நான் உன் பயத்தின்

ஒவ்வொரு திரையையும்

விலக்கிவிடும்போதும்

நான் உன் நம்பிக்கையின்மையின்

ஒவ்வொரு சந்தேகத்தையும்

மறுதலித்துவிடச் செய்யும்போதும்
நீ அந்தக் கேள்வியை கேட்கிறாய்

ஒரு துல்லியமான காமம்

உன்னை கொஞ்சம் ஏமாற்றமடைய வைக்கிறது

ஒரு துல்லியமான உடல்

உன்னைக் கொஞ்சம் அச்சுறுத்துகிறது

ஒரு துல்லியமான வழிமுறை

உன்னைக் கொஞ்சம் பதட்டமடைய வைக்கிறது

ஒரு துல்லியமான நாள் இது

உன்னை அது மிகவும் குழம்பச் செய்கிறது

ஒரு முழுமையான அன்பு

எங்கோ பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டு

இந்த முழுமையை அடைந்திருக்கிறது

ஒரு புத்தம் புதிய அன்பு

அது எவ்வளவோ பயன்படுத்தப்பட்டு

இந்தப் புதுமையை அடைந்திருக்கிறது

நீ கேட்க விரும்புவதெல்லாம்

நீ எனக்கு எத்தனையாவது நபராக

இருக்கிறாய் என்பதல்ல

மாறாக

நீ யாரைப்போலவாவது இருக்கிறாயா

என்பதுதான்

அது ஒன்று மட்டும்

உன்னை மனமுடையச் செய்வது

இல்லையா?

****************************************

நான் உனக்கு எத்தனையாவது நபர் என்று துவக்க வரியிலேயே வெகு காலமாய் இயம்பு வழிமுறையாய் இருக்கும் பைனரி ப்ளேயை(0,1,+ or -) கேள்விக்குட்படுத்துகிறது பிரதி.மிக எளிய ஆர்ப்பாட்டமற்ற நிதானத்துடன் தயாரிக்கப் பெற்ற சிதை மீது எரிதலுக்கு உகந்த இடத்தில்திட்டமிட்ட தருணத்தில் தீண்டும் தீக்கோலாய் ஒரு கேள்வி செருகப் பெறுகிறது

//அதை நீ கேட்கும் கணம் வரை

அதைப் பற்றி உனக்கு

எந்த உத்தேசங்களும் இல்லை

கலைந்த ஆடைகள்

கலைந்தபடியேதான் கிடக்கின்றன//

சலனங்கள் ஏதுமற்ற ,பரிசோதிக்கப் பெற்ற தூக்குக் கைதியின் உடல் நலத்துடன் குற்றத்திற்கான சுருக்குக் கண்ணிக்கு எத்துணை சிரத்தையாய் தயார்படுத்துகின்றன இவ்வரிகள்

//ஈரத்திலும் வெப்பத்திலும்

இந்தப் பொழுது ததும்பிக் கொண்டிருக்கிறது//

மரவட்டை தன் நூறு நூறு கால்களால் நகர்ந்து ஒரு வீழ்ந்த மரத்தின் மீது பதியும் எந்திர சப்தத்திற்கு தப்புவதாய் உறை நிலையில் இருந்து அலைவுகள் (ஈரத்திலும் வெப்பத்திலும்)கடந்து அவ்வாக்கியம் அக்கணம் நீர்மமாகிறது (ததும்பி)

//பரவசத்தின் ஒரு சிறிய கேவலூடே

காதலின் பிரகாசிக்கும் கண்களூடே

அதை கேட்கிறாய் //

கவிதைச் சொல்லி

உறை நிலை//எந்த உத்தேசங்களும் இல்லை

கலைந்தபடியேதான் கிடக்கின்றன//

சலனம்//இந்தப் பொழுது ததும்பிக் கொண்டிருக்கிறது//,

வெளியேற்றம் -//பனித்துண்டங்களின் உருகியுடைபடும் சப்தத்ததை கேவலில் வைத்து பிரகாசிக்கும் கண்களுடே என்று பனிக்குடம் திறக்கிறது கவிதை

//நான் உன் உடலின்

ஒவ்வொரு ரகசியமுடிச்சையும்

அவிழ்க்கும்போதும்

நான் உன் வேட்கையின்

ஒவ்வொரு ரகசிய பாதைக்குள்ளும்

நுழையும்போதும்

நான் உன் பயத்தின்

ஒவ்வொரு திரையையும்

விலக்கிவிடும்போதும்

நான் உன் நம்பிக்கையின்மையின்

ஒவ்வொரு சந்தேகத்தையும்

மறுதலித்துவிடச் செய்யும்போதும்

நீ அந்தக் கேள்வியை கேட்கிறாய்//

அறுத்து சல்லடைக்கண் கூண்டுக்குள் வைத்த மெடூஸாவின் தலையிலிருந்து துவாரம் தோறும் தலை நீட்ட எத்தனிக்கும் சர்ப்பங்களாய் தோல் மெலிந்த தருணங்களுக்கு காத்திருக்கிறது எறும்புத்தின்னியின் ஆளுயர நீள நாக்கு .

மிக நுட்பமாக வெளியேறிய உணர்வுக்கான பாதைகளை ,தாங்கு நிலத்தை (ப்ளேஸ்மெண்ட்) உருவாக்குகிறார் .

//ஒரு துல்லியமான காமம்

உன்னை கொஞ்சம் ஏமாற்றமடைய வைக்கிறது

ஒரு துல்லியமான உடல்

உன்னைக் கொஞ்சம் அச்சுறுத்துகிறது

ஒரு துல்லியமான வழிமுறை

உன்னைக் கொஞ்சம் பதட்டமடைய வைக்கிறது

ஒரு துல்லியமான நாள் இது

உன்னை அது மிகவும் குழம்பச் செய்கிறது//

அவ்வுணர் நிலை பிரதி எதிர்கொள்ளும் (results of interpretations) பிறழ் விழைவின் ஈவுகளை.,இருப்பின் நேர்த்தி நிகழ்த்தும் நுண்சிதைவுகளை விசாரணையின் சாயலற்ற அணுக்கத்துடன் பேசுகிறது.திறப்புற்ற உணர்வின் இயங்குநிலைகள் என புரிந்து கொண்டேன் (process states)

துவக்கத்தில் கலைந்த ஆடைகளால்- புறவயமாய் ,பௌத்திகமாய் அணுகிய பார்வை பின் கண்ணீரோடு பேசி உடலுக்கு நகர்ந்து காமம் உரைத்து ஒரு நாள் என்று வெளியேறி

//ஒரு முழுமையான அன்பு

எங்கோ பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டு

இந்த முழுமையை அடைந்திருக்கிறது//

அபௌத்திகமாய்,ஸ்தூல நிலை (impersonal) எய்தும் படி கவிதை வளர்கிறது வாசக மனதில் .

//ஒரு முழுமையான அன்பு

எங்கோ பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டு//

ஏதேன் தோட்டத்து பாம்பு தீண்டிக் கொடுத்தக் கனி முதற் கடிக்கு பின் விலா எலும்பு குறைந்தவனின் கைக்கு வருகையில் அடைந்த நிறைவு.

H-2- O என்ற நீரின் சமன்பாடு

//ஒரு புத்தம் புதிய அன்பு

அது எவ்வளவோ பயன்படுத்தப்பட்டு

இந்தப் புதுமையை அடைந்திருக்கிறது//

என்ற வரிகளுக்கு நெருக்கமாக இருக்கிறது.

//நீ கேட்க விரும்புவதெல்லாம்

நீ எனக்கு எத்தனையாவது நபராக

இருக்கிறாய் என்பதல்ல

மாறாக

நீ யாரைப்போலவாவது இருக்கிறாயா

என்பதுதான் //

மார்ச்சுவரி உடல் மீது ஒட்டப்படும் டி.என்.ஏ சோதனையின் ஆய்வறிக்கை வாசகம் இது.அலையழிப்பதற்காக கட்டிய மணல் வீட்டை கரையக் கரைய பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம் (ப்ராய்டின் ஈடிபஸ் கடந்து மாரல் ரிலேடிவிசம்)நவீன வாழ்வியலின் நகல் பிரதியாய் அகமனதின் ரகசியப் பக்கங்களை விசாரணைக்கு உட்படுத்துகிறது.

//அது ஒன்று மட்டும்

உன்னை மனமுடையச் செய்வது

இல்லையா?//

வெடிவைத்து தகர்த்த பாறையின் கனிம மினுப்பின் பொன் ரேகை போல எந்த ஃபாசிலின் நரம்பு இது என்ற கேள்வியோடு முடியாமல் முடிகிறது கவிதை.

முதலில் //நீ அந்தக் கேள்வியைக் கேட்கிறாய்// வரை கருவுக்குள் சுழன்று வரும் சிசுவின் அசைவோடு நிகழும் கவிதை இயக்கம் //ஒரு துல்லியமான காமம்// -இல் இருந்து முன்முடிபுகளை அங்கம் அங்கமாய் கத்தரித்து கவிதை ஆன்மாவை விடுவிக்கிறது.தொடர்ச்சியாய் தன் மொழியில் பரிசோதனைகளை நிகழ்த்தியபடி இருக்கும் கவிஞர் மனுஷ்யபுத்ரன் தன் கோடுகளை தானே அழித்துக் கொண்டே போகிறார்.

இரண்டு கவிதைகள்

2011-05-22T00:47:00.008+05:30

மற்றும்... ஃ

சீசாப் பலகையின் மையத்தில் வீழ்ந்த பூ
இன்னும் கிளை ஞாபகத்தில்...

பகடையின் எண்களற்ற முதுகின் கீழ்
வீட்டுப் பாடங்களேதுமற்ற சிலேட்டுள்
உடல் சொடுக்குகிறது
மகவுண்ட மீன்

சொற்ப தானியங்களுடன் இறுதி நாள்
நுரைப்பஞ்சாய் சாயமுறுகிறது
வரிக்குதிரையின் கருவில் தோல்

பால்மத்திய ரேகையிலிருந்து கிளைக்கும்
நச்சுக் கொடியில் ள்,ன் மற்றும் ஃ
அல்லது ஆல்பா,பீட்டா ....

தூக்குக்கு தயார்படும் பரிசோதிக்கப் பெற்ற
உடல்நலத்துடன்..,
காலியாகும் இங்குபேட்டர்களில் இருந்து
ஒரு எளிய பகல்

செண்பக வனம் - சில குறிப்புகள்

மிருக செட்டைகளின் கீழ் நெளியும்
டங்ஸ்டன் புழுக்களின் ஆய்வுக் கூட மிதவைகள்
திமில் உடைந்து

வெயில் எண்ணிப் பார்க்கும் இலைகளின்
பாவில் எச்சமிட்டு நட்சத்திரம் பொரிக்கும்
நாகக் கண் வாய்த்த நர்த்தகிக் கொண்டை பறவை

முதலுயிர் நுகர்ந்த பூமியின் பனிக்குட வாசம் பிலிற்றும்
கடைசியுதிரம் உமிழும் மோனோபஸ் கருப்புதடுகள்
மிளிர சுனை

சமிக்ஞை மெல்லொலி இசைச் சிலந்தி உமிழும் ஒளியிழையில்
வனம் பாலிக்கும் ஏந்தியகரமாய் சிறகு விரித்து மூடும் வதிகுருகுகள்

பேறு காலப்புணர்வில் ஆண் திருடும் தனத்து மிடறாய்
பாவாத பாதங்கள் தழுவ நீளும் கரங்களோடு
அவள் நாசி முடிந்து பசியவாயில் வழிந்து

அரப்பில் சிகைகழுவிய உகிர் ,இலை மேலொளிர் பகல்
யானும்
பெய்யும் இருதுளியிடை தூரத்தில்
எம்பாவையரும்

361 டிகிரி -சிற்றிதழ் வெளியீடு

2011-05-18T21:08:00.003+05:30

         கவிஞர் நரனும் கவிஞர் நிலாரசிகனும் இணைந்து கொணர்ந்திருக்கும் சிற்றிதழ் 361 டிகிரி .நேர்த்தியான வடிவமைப்பும் தேர்ந்த படைப்புகள் வரிசைபட்டிருக்கும் உள்ளடக்கமுமாக உருப்பெற்றிருக்கும் இவ்விதழ் 14.05.11 அன்று மாலை டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் புத்தகக் கடையில் கவிதாயினி குட்டி ரேவதியால் வெளியிடப் பெற்றது .மாலை 5.30 க்கு குறிக்கப் பெற்ற நிகழ்வு 6.30 க்கு துவங்கியது. இதழை கவிதாயினி குட்டிரேவதி வெளியிட கவிதாயினி கவிதா முரளிதரன் பெற்றுக் கொண்டார்.துவக்க உரையாற்றிய நரன் இதழ் துவங்க காரணியாய் இருந்த முன் நிகழ்வொன்றையும் அதன் பிறகான செயல்பாடுகள் குறித்தும் ஓவியர் ரோகிணி மணியின் அர்பணிப்பு மிக்க உழைப்பில் உருவான ஓவியங்கள் பற்றியும் பேசினார்.இவ்விதழ் தம்மைக் கடந்தும் நகரக் கூடுமெனில் அதன் பாதைகள் திறந்திருக்கும் என்றார் . இதழ் குறித்து கவிஞர் அய்யப்ப மாதவன் பேசுகையில் தன்னைப் பாதித்த படைப்புகள் மீதான சிறுகுறிப்புகளை அடிகோடிட்டு படைப்புகளில் இயங்கும் ஆண்- பெண் மனவெளி மற்றும் வெளிப்பாடு குறித்த தன் பார்வையை பகிர்ந்தார் .

   கவிஞர் அஜயன் பாலா தன் உரையில் கடந்த பத்தாண்டு கால சிற்றிதழ் மரபு ,விவாதங்கள் இன்றைய கவிதைகளில் பெயர் நீக்கம் செய்யப்பட்டால் ஒன்று போலவே தோன்றும் கவிதைகள் மீதான தன் விமர்சனத்தை பதிவு செய்தார்.லட்சுமி சரவணக்குமார் தொடர்ச்சியான துயர் பாசாங்குகள் நிரம்பிய தற்கால கவிதைச்சூழலை சாடினார்.கவிதா முரளிதரன் சிற்றிதழ் பார்வை இயங்கு வெளி கவிதைச்சூழல் ,361 இதழின் படைப்புகள் மீதான் தன் பார்வையை வாசித்தார்.குட்டிரேவதி சிற்றிதழ் சூழலில் ஆண்-பெண் கவிஞர்கள் என்ற பகுப்புவாதம் மாறி வருவதையும் முன்னோடிகளில் கோணங்கி இளைய தலைமுறை சிற்றிதழ் வெளியுடன் கொண்டிருக்கும் இணக்கம் குறித்து பேசினார்.அஜயன் பாலா,அய்யப்ப மாதவன் , லட்சுமி சரவணக்குமார் ,கவிதா முரளிதரன் மற்றும் எனது உரை மீது தனது கருத்துகளை பதிந்தார் .விழா சிறப்புற நிகழ்ந்தது.பதிவுலக நண்பர்கள்,சிற்றிதழ் ஆர்வலர்கள்,படைப்பாளிகள்,கவிஞர்கள்,ஓவியர்கள் பலருடன் உரையாட வாய்த்தது.

இதழ் குறித்த என் பார்வை ...

361 - கற்பிதங்கள் மீதான மீறலை தன் பயனர் பெயராய்க் கொண்டு வெளிவந்திருக்கும் இவ்விதழ் துரிதங்களற்ற சுகப் பிரசவ நேர்த்தியுடன் தொப்புள்கொடி கத்தரிக்கப் பெற்றிருக்கிறது. நரனும் நிலாரசிகனும் ஒரு சாய்வுப் பார்வையில் எதிர்நிலை தசமப் பிரதிகள்,பகுத்துக் கொண்டே போகிறவர் ஒருவர்,தொகுத்துக் கொண்டே போகிறவர் மற்றவர்.இந்த பகுப்பு ஒருமுகப்பட்ட தொடர்பொழுங்குடைய என்ற கருத்துருவங்களில் இருந்து துண்டித்துக் கொள்வது.அவ்வகைமையில் இவ்விதழ் வலியுறுத்துகின்ற அறம் வளர்த்தெடுக்க விரும்பும் அரசியல் இணக்கமானதாய் இருக்கிறது.

கட்டியம் கூறும் முன்-சொற்களற்று படைப்புகளின் மௌன சமிக்ஞைகளின் வழி விருப்ப வினை நிகழ்த்தும் முதிர்வுள்ள கரங்களை கனம் பண்ணியிருக்கிறது இக்காலாண்டிதழ். ஈழத்தின் வாதையை முன் வைத்து விரியும் படைப்புலகம் தனதேயான குரலை உள்ளிருக்கும் படைப்பாளிகளின் தேர்விலும் தைத்துக் கொண்டிருக்கும் படைப்புகளின் வழியும் மிகத் தீர்மான குரலில் பேசுகிறது. மெய்நிகர் உலகின் மீப்பெரும் பரப்பில் ,இன்னும் செறிவோடு உயிர்த்திருக்கும் சிற்றிதழ்களின் பால்வெளியில் இடைநிலை இதழ்களின் மினுப்பேறிய தாள்களில் தம்மை முற்றும் பொருத்திக் கொள்ளவியலாத நிலையில் உருவான வெற்றிடத்தை நிரப்பி பார்க்கும் அவா ஒரு புதிய சிற்றிதழை உருவாக்க வைத்திருக்கிறது.

எழுத்து என்பதை ஒரு சமூகத்தின் மன இயக்கம்.இதன் நீட்சியாக அறிதலின் மீதான அறிதலை ,தான் நம்புகின்ற வாசிப்பு முறையை நிறுவுதல் ,என்ற இயங்குதளத்தில் தொடர்ச்சியான தேடலை,உழைப்பை,படைப்புத் தேர்வுகளில் நுண்ணிய கோடுகளை வேண்டி நிற்கிறது 361.

இந்த மொத்த இதழையும் ஒரு புனைவாகவே பார்க்க அனுமதிக்கும் படைப்புகளை வழங்கி இருக்கும் படைப்பாளிகள் ஒவ்வொருவருக்கும் என் வணக்கங்கள். ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் அல்லது கதைக்கும் நிகழும் முதல் இண்டர்ப்ரட்டேஷன் அல்லது கருத்தூடுருவல் அதை முன்மொழியும் ஓவியங்கள் என்பது என் வாசகப் பார்வை. அவ்வகைமையில் ஒவ்வொரு ஓவியமும் தன் முப்பரிமாணத்தால் மற்றொரு வரியாக மற்றுமொரு திறப்பாக …

எப்பவும் போல் இந்த மாதங்கள் ஒவ்வொரு படைப்பாளனும் தனது முந்தைய கவிதை மற்றும் கதைத்தொகுப்புகளில் இருந்து வெளியேறும் லார்வா பருவம் .அல்லது புதிய வாசிப்புகளால் இன்னும் தம்மை விரிவு செய்யத் தூண்டல் பெறும் காலமென்றும் கொள்கிறேன்.இந்த இதழில் கரம் பிணைந்திருக்கும் மூத்த படைப்பாளிகள் தம் புதிய சொற்களால் மீண்டும் வியப்புக்குறிகளை தக்க வைக்கிறவர்களாய் இருக்கிறார்கள்.

வேற்று மொழிப்பரப்பில் நிகழும் மாற்றங்களை அவதானிப்பாக கொண்டுள மொழிபெயர்ப்புக் கதைகள்.நம் சூழலில் ரீப்லேசர்ஸ் அதாவது பதிலிகள் என்று மொழியத்தத்தக்க சொல்முறையும் இன்மையும் வாதையும் பெருகும் சாம்பல் சாயலுள்ள கருப்பொருளும் அற்று,சுயம் பிரியாத கவிதைகளில் இருந்து விலகி பாசாங்கற்ற துயரை வாழ்வை பேசும் தருணக் கொண்டாடிகளின் உலகை முன்னிறுத்துகிறது.

Mythographic Text என்ற நிலையில் இருந்து disruption & transgression மனவியலில் நகர முனையும் படைப்புலகை ஊக்குவிக்கும் செறிவூட்டப் பெற்ற முன்நகர்வுளை கொண்டிருக்கும் சமகால பார்வையாளர்களை கண்டடைந்திருப்பதுவும் வழிமொழிவதும் நம்பிக்கையூட்டுகிறது.

சுரேந்திர பிரகாஷ் போன்றவர்களின் மறை பிரதிகளை எஸ்.செந்தில் குமார் மீதான இசையின் நேர்மையான விமர்சனத்தை தேவதச்சனின் மொழி மீதான பரிசோதனையை ,கணேச குமாரனின் கவித்துவமான கதையாடலை அ.முத்துலிங்கத்தின் பட்டியலைப் போல் நேர்த்தியாய் தொகுத்திருப்பது பாலிலாக் தன்மையுள்ள நிறைவு.ஓராழ்ந்த பார்வையில் ஆண்மைய சமூகம் நீட்டும் கொடுங்கரத்தின் மீதான பதிவாய் அவல குரலாய் இருக்கிறது சுரேந்திர பிரகாஷின் கதையில் மார்பறுத்துப் போகும் காட்சியும் மனோஜின் சஞ்ஜலாவிற்கு நேரும் வல்லாங்கமும் ரோகிணி மணியின் முகப்போவியமும் குட்டி ரேவதி மற்றும் லீனாவின் கவிதைகளும் ரெக்கரன்ஸ் ஆஃப் இண்டர் டெக்ஸுவாலிட்டி என்ற வகைமைக்குள் அழைக்க முடிகிற பிளசர் ஆப் டெக்ஸ்ட் பிரதி

In a lighter sense இவ்விதழின் பிழைத்திருத்துநர் அன்னா ஹசாரேவால் ஈர்க்கப்பட்டவராய் இருக்க வேண்டும். பெரும்பான்மை இடங்களில் ழ’கரத்தின் கொம்புகளை உடைத்து விட்டிருக்கிறார். தட்டச்சு பிழைகள் ஒற்றுப் பிழைகள் ஓரிடத்தில் சி.மணிக்கு சமர்பித்த கவிதை கேர் ஆப் மணி போல் ஆகி இருக்கிறது. முதல் சொல் மழலை என்றும் குற்றமுள்ள உடல் என்று கிழவன் தஸ்தாவ்யெஸ்கியை துணைக்கழைத்தும் கடக்கிறோம்

ஃபில்லர்ஸ் என வழங்கக் கூடிய இடு நிரப்பிகளற்ற 52 பக்கங்கள் கொண்ட முதலிதழ் இனி வரும் காலாண்டுகளில் கூடுதல் பக்கங்களும்,சுயம் பிரிந்து பன்முகப்பட்ட, மற்றமையை பேசும் படைப்புகளை, உலகமயமாக்கல் மற்றும் அதிகாரத்திற்கெதிரான,மனிதத்தை அதற்கான விடுதலையை பேசும் புதிய திறப்புகளும், என்றைக்கும் கொண்டாடும் படைப்புகளாலும், நிரப்பப் பெற ஆசிரியர் குழுவிற்கும் ,361 க்கும் Performer & Executer பொறுப்புக்கு நகர்ந்திருக்கும் கவிஞர்கள் இருவருள்ளும் இருக்கும் படைப்பாளியை பாதிக்காமலிருக்கவும் நமது உரையாடலை வாழ்த்துகளைப் பகிர்வோம்

வெள்ளைப் பல்லி விவகாரம் - ஒரு வாசகப் பார்வை

2011-05-08T22:55:00.007+05:30

There is no hope
There is only permanent struggle
That is our hope
That is a first sentence
In the language of madness

-David Cooper

Psychopathography என்பது எழுத்தின் வழி கலைஞனின் மனச் சிதைவுகள் மற்றும் துயரார்ந்த வாழ்வியலின் தாக்கத்தை பதிவு செய்யும் வழிவகை.வெள்ளைப் பல்லி விவகாரம் தொகுப்பு அத்தகைய குறிப்புகளின் மூலம் நிரப்பப் பெற்றிருக்கும் கதைகளால் ஆனது.தொடர்ந்த இடையூறுகளும் நோய்மையும் சதா துளைத்தபடி இருக்கும் துர்/ நல் மற்றும் பகுப்பற்ற கனவுகள்.தொகுக்கவியலாத அபத்தங்களின் அலறல்களால் நிரம்பிய நனவிலி உலகத்து நுண் சிதைவுகளின் நடனத்தை புகை சித்திரமாக்குகிறார் லக்ஷ்மி மணிவண்ணன்.

ஹாருகி முராகமியின் புனைவுலகத்திற்கு அணுக்கமான கூறுகளை கொண்டிருக்கிறது மணிவண்ணனின் படைப்பு வெளி ,கனவு மற்றும் நிகழ் தூரங்கள் அருகியதொரு வெளியை மொழிவழி விரிக்கும் சொல்முறை மட்டுமன்றி வாதைகளை /உடல் சிதைவை/நம்பிக்கைகள் ஈனப் படும் தருணங்கள் சித்தரிக்கப் படும் வகைமையிலும். முராகமியின் - The Wind-Up Bird Chronicle நாவலில் மால்டா கானோ சகோதரிகள் எய்தும் உடல் வதை வெள்ளைப் பல்லி விவகாரம் கதையில் கனவுக்குப் பிறகான உதிரக் கட்டுகளும் சிராய்ப்புகளுமாக தொடரும் வலியும்/ சிகிச்சைகளும்… புனைந்து கொண்ட பிம்பங்கள் மற்றும் தோற்ற மயக்கங்களின் வழியே கதை சொல்லுதல்.ஒரு மாயப் புல்லாங்குழல் செய்ய பூனைகளின் ஆன்மாவை சேகரிக்க அவற்றின் இதயம் உண்ணும் Kafka on the shore வரும் ஜானி வாக்கர் ,வெள்ளைப் பல்லியின் மீதான கார்த்தி கொண்டிருக்கும் காரிய வேட்கையை அகவயமான ஒப்பீடுகளுக்கு திறந்து தருகிறான்.

பிறழ்வு நிலையின் (Schizophrenic) குரலால் தன்னிலை திரிதல் மற்றும் சமூகத்தின் மீதான பார்வைகளை முதல் வாசிப்பில் தரும் இந்தக் கதைகள் புனைவின் வெளியில் மிக நுட்பமான பின்னல்களில் வைத்திருக்கும் அரசியல், உடலின் கவிச்சை வீசும் மின்சார சுடுகாட்டின் புகைப் போக்கிக்கு காதுயர்த்தும் வளர்ப்பு நாய்.

அடிமைத்தனம் – விடுதலை,நனவிலி – பிரக்ஞை என்ற அந்தரக் கோடுகளில் மனித இருப்பு,சுயம் மற்றும் அடையாளம் என வரைவுகளுக்குள் உலவும் உலகாயப் போதாமைகள் நிரம்பிய பிம்பங்களை எழுதி இருக்கிறார் லக்ஷ்மி மணிவண்ணன்.

கவிதைகளின் குறியீடுகள் வழி பிணைக்கும் மாய வெளியை தன் தேர்ந்த சொல்லாடல்களால் கதை மொழியாய் விரித்திருக்கும் உத்தி புத்தனுபவம்.

மிகச் சரியான கதை சொல்லியிடம் சொற்கள் மெய்யாகவே தனித்துவத்துடன் செயல்படுகின்றன, கார்ப்பரேட் குழு வாழ்வியலில் பன்மை முன்பான சுயத்தின் அகவய பிறழ்வுகள் கொண்ட பாவ விருப்பங்களின் கயமையையும் இருளில் விரியும் குரூர தாபமும் ஒருங்கிசைத்தபடி அந்தரங்க கசிவுகளில் உருவாகும் ரோமத்தின் சிடுக்காய்

பிசுப்பதை பிரதிக்கு கடத்துகிறார் .அச்சுடைச் சாகாட்டு ஆரம் பொருந்திய சிறுவெண் பல்லி ஆகிறது தானுமான நிழல்.

அனுமதிக்கப் பெற்ற வெளிக்குள் உடலம் குறுக்கி சமூகத்தின் புனிதக் கூண்டுகளுக்குள் துய்த்து உய்தலின் உன்னத விலங்காக தன்னை பொருத்திக் கொள்ள வியலாத நிபுணத்துவம் குன்றிய விளிம்பு நிலை உயிரி சுமத்தப் பெற்ற பிம்பங்களில் இருந்து தனக்காய் சிருஷ்டித்துக் கொள்ளும் மொழி இப்படியாகத்தான் இருக்கும்.பொருளியல் சார்ந்த சுயம் மற்றும் பிரகடனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட இருப்பின் சிக்கல்கள் (cognitive bias) .முடுக்கப் பட்ட தீர்மானங்களின் காந்த வெளியில் நகர்தலில் விருத்த சேதனம் செய்யப் பெற்ற /விதை நீக்கப்பட்ட கனிகளாய் அடையாள/வாக்காள அட்டைகள் திணிக்கப் பட்ட கரங்களுடன் நின்று கொண்டிருக்கும் யாரோ ஒரு நான் அலாரத்தின் ஸ்நூஸ் பொத்தானை அழுத்துவதன் மூலம் நீட்டுவிக்க முடிகிற கனவாய் இருக்கிறது ஆண்டன் செகாவ் மற்றும் மண்பாண்டம் போன்ற கதைகள்

நூதன கதையாளனின் திரிந்த பிரக்ஞை , திணிக்கப் பெறும் சீழ்மை மீதான ஒவ்வாமை,அதீதத்தின் விளிம்பில் நின்று பேசும்

மீபொருண்மை பாரத்தின் சூதாட்ட நகர்வுகள்.அன்றாடனை திணை மாற்றும் நவீன வாழ்வியலின் மீதான எள்ளலை,துயரத்தின் மீதான துச்ச நினைவை ஆதிவாசியின் விஷம் கொல்லும் விஷமாய் புனைவாக்குகிறார்.அந்தரங்க இருள்வெளியில் கொலைத்து புதைத்திருந்த பிரேத மேடுகளை தடவிக் கொண்டே கடக்க வேண்டியிருக்கிறது இணைய மையங்களின்

ஆசனங்களில் சிந்தியிருக்கும் விந்தின் பிசுப்பை தவிர்த்து விட்டமரும் நாகரீகத்துடன்.

செகாவ்- ஆறாவது வார்டு சிறுகதையில் வரும் நிகிதாவும் ,இவானும்,யெஃபிமிட்சும்,டார்யுஸ்காவும் உலவ ”Kill the reptile! No, killing's too good. Drown him in the midden-pit” என்ற பித்தேறிய சொல்லாடல்களும் பால் மாற்றி பார்க்கும் புறக்கணிக்கப் பெறும் காமமும் இத்தொகுப்பில் வரும் சித்திரக் கூடம்,வெள்ளைப்பல்லி விவகாரம் கதைகளில் மனிதர்களுக்குள் புழங்கும் உணர்வுகளும் ஆக பாழ் வெறுமை (void) மற்றும் மனதின் வரம்பற்ற சுயமெய்யியல்புத் தன்மையை பிரதிபலிக்கின்றன.கூட்டாக (Thusness) என்று மொழியத்தக்க தனியொருமை நிலையில் வாசக மனதை நிறுத்துகின்றன.

முரண் மெய்மை (paradox) எய்துவதற்கான பிரயத்தனங்களுடன் (non-duality) இரண்டகத்தன்மை கடக்கும் உணர்வு நிலைகளின் பிரம்மாண்ட தன்முனைவுகளை சொற்களால் நகர்த்துகிறார் கதை சொல்லி நம்மையும் தன் நிழல் படரும் திரையாக்கி.(Impersonal Womb) உருவகக் கருப்பையினுள் நெளியும் சிசுவின் (Cosmic body) பிரபஞ்ச உடல் தனது சிதைவுறுப்புகளுடன் நிகழ்த்தும் பயணமாய் இருக்கிறது,நிரப்பிகளாய் சமூக -அரசியல் -உடல் – இரை –மரணம் என அடுக்குதல்களுக்கான (polysemous) திறப்புகளுடன்.

டேவிட் கூப்பரின் மனநோயாளனின் மொழி,வாழ்தலின் இலக்கணம்,குடும்பத்தின் மரணம் எங்கும் விரவியிருக்கும் அமிலச்சாரலடிக்கும் கழிப்பறை துப்புரவாளனிடம் குடித்துவிட்டு எழத்தோற்கும் மதுவிரும்பியின் குரலை, தொனியை .. வெற்று எள்ளலோடு நின்று விடாமல் மாற்றுகளின் மீதான வெளிச்சக் கசிவை விந்தி நடக்கும் சூம்பி குருதி உறைந்த போலியோ கால்களின் ஈயத் தாங்கிகளோடு தன்னியல்பு மாறாமல் பேசுகிறது மணிவண்ணனின் கனவு மொழி.கதைகளுக்கிடையே ஆன கால வெளி மற்றும் பகுப்பு சொற்கட்டமைவுகளில் கதைதோறும் புதிய தளர்வுகளையும் வாக்கியங்கள் ஊடே மெல்லிய உயவையும் விட்டுச் செல்கிறது.

எதிர்பாராத்தன்மையும் கனவின் விசித்திர சகுனப் பிணைப்புகளும் (fusion of instincts) கொண்ட வாக்கிய அமைப்புகள் நம்மை வேர்களில் இருந்து துண்டித்து கவிதானுபவம் மிளிர அழைத்துச் செல்லும் பித்தர்களின் கலக உலகம் pathological nucleus.

தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குற்றவுணர்வின் வாதை விரவ புறக்கணிப்பின் நிரந்தரமான நிலையின்மையில்(perpetual uncertainty) உழலப் பழக்குகிறார் மணிவண்ணன். (Mario Benedetti) மரியோ பெனெடெட்டியும் (Raymond Clevie Carver) கார்வரும் உருவாக்கும் குறியீட்டு சித்திர நடை வசப்பட்டிருக்கும் மணிவண்ணன் விர்ச்சுவல் அப்செஷன் என்றழைத்துக் கொள்ளக் கூடிய தன்மையில் இருந்து தன் பாத்திரங்களை சூழல்களை புனைவாக்கியபடி இருக்கிறார்

நுட்பமான வாசிப்பில் தாயிழப்பின் வதை நிறைந்த பிரபஞ்சம் உருவாக்கும் வெற்றிடத்தை நிரப்பும் உணர்வு வெளியிலிருந்து கிளைக்கின்றன இருப்பின் ஒவ்வாமையும் பனைக்காட்டின் தேரிநிலத்து வெக்கையும் வழியும் கனாவின் சன்னத மொழியில் எழுதப்பட்டிருக்கும் இச்சொற்கள்.அணுக்கமான பார்வையில் பித்து நிலைக்கும் மனப் பிறழ்வுக்கும் இடையே இருக்கும் தீர்க்கமான சமிக்ஞைகள் வழியே தர்க்கமற்று தகர்க்கும் பூக்கோவின் அதிகாரம் குறித்த கோட்பாட்டை நிறுவுகின்றன .

பித்து நிலை என்பது தொடர்பிலியாக/பிரக்ஞையின் சிதைவாக உணரப் பெறுவது எனில் அவ்வாதையை பகிர்தலின் மூலமான பொதுமைப்படுத்துதல் வாயிலாக அந்நிலையை பொய்யாக்குகிறார் கதைசொல்லி. இக்கதைகள் நிகழ் இருப்புக்கும் நனவிலிக்கும் இடையில் அலைவுறும் கதைகள் எந்திரங்களின் மியூசியத்தில் ஒலிக்கும் ஒற்றைப் பறவையின் குரல்.

ஆனால் பித்துநிலை/கனவுனிலை எழுத்து என்பது மனவோட்டத்தின் செதுக்கப்பட்ட மொழிப்படுத்துதல்/துணைப் பிரதி என்பது கடந்து

தன்மொழிதலின் விசித்திரங்களையும் அறியா அக/புறவெளிகளில்

பயணிப்பதாயும் அமைதல், நிறுவனங்களுக்கிடையே/மனித உறவுகளுக்கு இடைப்பட்ட / மனம் பிறழ்ந்தவருக்கும் சமூகத்திற்கும் இடையே உருவா(க்)கும் வெளிக்குரிய காரணிகளை இந்நிலையில் இருந்து பேசுதுதல் எளிதும் அவசியமானதும் கூட என்பவையும் அவதானத்திற்குரியதாகிறது. தன்னிலை திரிபு/நிகழா விருப்புகள்/புறக்கணிப்பின் எதிரசைவு /பால் மாற்று/கையறு நிலைப் படும் மனச்சுருக்கம் கொண்ட உடல் என விரிவான வெளியில் இயங்கியிருக்கும் கதைக்களன் பிரதிபலிக்கப் பெறும் சமூகம் என்பதைக் கடந்து மீறலின் தீவினைகளை தனிமனித/குழு ஒழுங்குகளின் தகர்வுகளையும் பேச விழையலாம்.

சாத்தானைக் காட்டி தேவதையையும் ,தேவதைகளைக் காட்டி சாத்தானையும் புனைவாக்குகிறார் பித்தும் பிறழ்வும் கொண்ட கதையாடல்களில்.,சுய சித்திரத்தை அடைய மரித்தலும் குழந்தைமையின் குரலை பைத்தியத்தன்மையின் குரலில் நிகழ்த்திப் பார்த்தலுமாய் மற்றமையின் நோய் விரட்டும் கதைசொல்லி சாராயக் கடையின் புனித சாத்தான் பிம்பத்துக்குள் ஒளிந்திருக்கிறார்.

(இந்த கட்டுரை கல்குதிரை இதழில் வெளிவந்து,நாகர்கோவிலில் சிலேட் இதழ் சார்பாக நிகழ்ந்த விமர்சனக் கூட்டத்தில் வாசிக்க நிரல் பெற்றது 07-04-11)

நரனின் உப்புநீர் முதலை - ஒரு வாசகப் பார்வை

2011-04-30T20:51:00.003+05:30

கல்குதிரை -வேனிற் காலங்களின் இதழ் வெளி வந்திருப்பதை சிற்றிதழ் ஆர்வலர்கள் அறிந்திருக்கக் கூடும் .எனது மூன்று கவிதைகளும்,இரண்டு வாசகப் பார்வைகளையும்

1. உப்பு நீர் முதலை- நரன்,

2. வெள்ளைப் பல்லி விவகாரம் - லக்ஷ்மி மணிவண்ணன்

தேர்ந்தெடுத்து வெளியிட்டமைக்கு ஆசிரியர் கோணங்கிக்கு நன்றி.

உப்பு நீர் முதலை - நரன்

உப்புநீர் முதலை - இந்த தொகுப்பின் தலைப்பில் தொனிக்கும் நுண்சுட்டல் குரலே நரன் கவிதைகளின் டெசிபல் அலகாய் இருக்கிறது. பொதுமையான விளிகளுடன் வாசகனுக்கான பிரதிவெளியை விரிக்கும் கவிதை மரபில் இருந்து விலகி கண்ணாடி வெட்டும் ஸ்க்ரைபர் சொல்லாடல்களால் தன் கவிதையை முன் வைக்கிறார்.

(இடைக் குறிப்பு -1 - விமர்சனம் என்பது தீர்ப்பு வாசித்தல் எனப்படுவதில் முற்றும் முரண்படும் வாக்கியங்களை நம்பும் அகவெளி, விமர்சகன் தன் தர்க்க மற்றும் உணர்வு நிலைக்கு அணுக்கமான பழகிய கண்ணோட்டத்தினை துறந்து பிரதியை அணுக வேண்டுமென்பதில் தீர்க்கமாய் இருக்கிறதாதலால் முன்/பின்வரும் சொற்கள் வாசகக் குறிப்புகளாகவும்,நெஞ்சோடு கிளத்தலாகவும் வாசிக்கப்படக் கடவது .)

தொகுப்பின் மஜ்ஜைகளில் ஜென் பிரகாரங்களின் வௌவால் வீச்சமும் குழந்தைகள் உலகின் கால எந்திரப் பயண முகில் துகள்களும்.Metrical Verse என்பதைக் கடந்து உள்ளிருக்கும் Philosophical acuity இதன் பிரத்தியேகம். வகைப்பாடுகளின் வழி இவை சிலேடை,யமகம்,மடக்கு மற்றும் சித்திரக்கவி எனக் கொள்கிறேன்.

கண்மாய் நடுவே

உலகின் முதல் நாளில் ஒரு நுனியும்

கடைசி நாளில் மறு நுனியும் கட்டி

சேலை

காய வைக்கும்

பெண்ணைக் கண்டேன்

என தேவதச்சன் எழுதிய ’காலத்திற்கு’ அணுக்கமாயும்

………

வெளி சிறுத்துக் குறுகும்போது காலமும் ஒடுங்கி

விடுகிறது.

உன் அடர் வழி நினைத்துக் கலங்கும்

தொலைவு தொலைந்து கொண்டிருக்கும் மஹா விருக்ஷம் அகண்ட வருஷம்

ஒரு சாண் இடுப்பில் அடங்கி விடும்

என்ற பிரம்மராஜனின் வரிகளுக்கு எதிர்நிலையிலும் இயங்க முற்படுகிறது.

கிடுக்கிகளற்று சகலத்தையும் தீண்டிப் பார்க்க விரும்பும் புசித்துப் பார்த்து விட விரும்பும் குழந்தையின் மார்பக ஞாபகம் உள்ள கண்களும் ரேகைகளும் மாளாது வைத்திருக்கும் மாங்கருவண்டும் தேரையுமாய் ஓவியனாயும் கவிஞனாயும் இருந்தியங்கும் மனவெளியின் வார்ப்புகள்.

காலத்தின் சார்பு நிலையில் இருந்து நீட்சிக்கு நகர்த்தும் உள்ளுணர்வின் (intuition) சொல் விளையாட்டுகள் வழி அஃறிணை உயர்திணை தீர்ந்த பொதுத்திணை வாழ்வின் இயங்கியபடி இருக்கும் கணங்களை மொழிக்கு கடத்தி இருக்கிறார் நரன்.பிரக்ஞை தொலையும் கணத்திற்கு விரும்பி நகரும் தருணவெளி வர்ணங்களால் ,எண்களால் ,கோடுகளால், மிருகங்களால், பறவைகளால்,கோணங்கள் மற்றும் பாகைகளால்

சுமத்தப் பெற்றிருக்கும் அடையாளங்கள் மீதான வினவுதலை வடிவங்கள் உடனான சார்பு / உறவிலி நிலையை க்யூப் விளையாட்டு சதுரத்துள் இருக்கும் சதுரங்கள் போல் மாற்றி மாற்றி அடுக்கிப் பார்க்கிற கவிதைகளில் பெயர்கள் ,க்ளிப்புகள் நீருமிழ்வுகள் பரீட்சித்தபடி உலகை அணுக முனைகின்றன

இன்மைக்கும் இருப்புக்குமான இடத்தை சப்தத்தால் பிணைத்தல் துவங்கி எதிர் விளிம்புகளை முடிச்சிட முயலும் காரணிகளில் மைய இழை என இருக்கிறது /இருந்தது /இருக்கக் கூடும் காலம், காலம் மேலும் காலம்

வரிக்குதிரைகள் ,கொக்குகள், முதலைகள்,சிறுவர்கள் ,சிறுமிவழி தன் பால்யத்திற்கு சென்று மீளும் பேரிளம்பெண் ,முயல்கள் & இருதலை சர்ப்பங்கள் என பாடு பொருட்களில் தண்டவாளத் துண்டுகளின் இணைகோட்டுத்தன்மையும் கோடை இடைவெளியும் குறுக்கு கட்டைகளின் பிணைப்பும் இருக்குமாறு கவனமாயிருக்கிறார்.தன் வாலுண்ணும் பாம்புகளின் சித்திரமும் தம் குறி சுவைக்கும் ஈருடல் யாளிகளும் பிம்பமாக்கும் கவிதைகள்.

கவிதைச் சொல்லி தேர்ந்திருக்கும் வர்ணங்கள் வெளிர் தன்மையுடன் ஒரு சீருடை பாவத்தை வாக்கியங்களில் அமர வைப்பனவாய் இருக்கின்றன. நன்மை X எதிர் நன்மை என்பதில் துவங்கி பைனரிகளை அடுக்குதல் மூலம் பிறிதொன்றாய் விரியும் கவிதைகளை எழுதி இருக்கும் நரன் தனதான உலகின் பார்வைக்கு நம்மை பழக்குகிறார்.மொத்தமாய் வாசித்து முடித்ததும் கட்டப்பட்ட கண்களை அவிழ்த்ததும் வரும் நிறக்குருட்டுத்தனம் வாய்க்கிறது.

இசைக்குறிப்புகளில் மௌனத்திற்கான கனம் போலவே சொற்களிடையே (Diction) இருக்கும் தசம இடைவெளிகளில் இராணுவக்கால்களின் பாகை மாறாத குறுங்கோணங்கள் .

(இடைக்குறிப்பு -2 Though it’s futile & lame quest as penning poetry is framing the momentum of madness…)

ஒரு பறவைப் பார்வையில் பிரார்த்தனை கூடத்தின் பெஞ்சுகளின் முன் மண்டியிட்டிருக்கும் செவிலியரின் பிம்பம் வந்து போகிறது.

நுட்பத்தை பேசும் அதே நேரம் லேபிள் ஒட்டப்பட்ட மியூசிய கண்ணாடிக் கூண்டுகள் போன்ற உலர்தன்மையும் தோன்றக் கூடும் மீள்வாசிப்பில்.

தொடர்ச்சியான கவிதை செய்தலில் கைக்கொண்டிருக்கும் வடிவம் பின் வரும் எதிர்நிலை நிறங்கள் மற்றும் எண்கள் வழி அமையவிருக்கும் பின்னல் கண்ணிகளை (Looping Elements of text)அனுமானங்கள் மூலம் நிறுவிப் பார்க்க முயலும் வாசக மனத்திற்கு ஒரு மாற்று மொழிதல் அவசியமாய் இருக்கிறது என்பதை அவதானத்தில் கொள்ள வேண்டியவராகிறார் கவிதைச் சொல்லி

காலாவதியான பிரச்சாரத்தொனி அற்ற, வாதையின் நோய்மை படிந்த பிளாஸ்டிக் பதங்களால் எழுதப் பெறும் சாம்பல் வாக்கியங்களில் இருந்து துண்டிக்கப் பெற்ற, புரட்சிகர துணுக்குகளால் ஆன எரிந்த மோட்டாரின் தாமிர வாடை வீசும் மொழிதலில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தக் கவிதைகள் பழங்குகையின் இடுக்குவழி கசியும் கீற்றொளியில் அசையும் சிலந்தி வலை. ஆனால் பார் விளையாட்டுக்காரனின் அந்தர அலைவைப் பார்க்கும் அடிநெஞ்சில் சப்தமிடும் பெண்டுலம், கவிதை வாசிக்கும் ஆசிய மனதின் தேவையாய் இருக்கிறது.

கவிஞனுள் இருக்கும் ஓவியனின் கோடுகள் செதுக்கும் வாக்கியங்களின் நேர்மை வழி மாய யதார்த்தத்தை விழையும் ப்யூசன் மனம் பருவங்களை மீட்டெடுக்கவும் பின் சென்று நுகரவும் எத்தனப் படுகிறது. இருவேறு புலங்களின் பௌதீக உடலங்களை பொதுமைப் படுத்தும் வேதியல் சமன்பாட்டை நிறுவி விட்டு தன் பேனாவை எடுத்துக் கொள்கிறார் நரன். சட்டப் புத்தகத்தின் ஷரத்துகளை எழுதும் அதி கவனத்துடன் ஒரு ஏவுகணையின் குறையும் மைக்ரோவிநாடிகளால் இறுதி வரியை நோக்கி நகர்கிறோம் நாம்.

அனுமதிக்கப்பட்ட தொட்டி வெளிகளில் அந்தரங்கங்கள் ஏதுமற்ற மீன்களின் இனப் பெருக்கமென கண்காணிப்பின் ஆய்வுமேசையில் நெளிந்து கொண்டிருக்கின்றன குழந்தைமையின் சுவடுகள் மற்றும் தண்டனைகள்.

வாசிக்கப் பெறுகிற எந்த கலாச்சாரப் புலத்திலும் (In any given culture) சிற்சில பெயரியல் மாற்றங்களுடன்,. திகழ்ந்து கவன ஈர்ப்பை பெற்று விடக் கூடிய வகைமையில் பொருந்துகிற கவிதைகளாக இருப்பது புதிய திறப்புகளை நோக்கி நகர வாய்ப்புகளை வைத்திருக்கிறது கவிதைச் சொல்லிக்கு.

புனைவில் மெய்மைக்கு அணுக்கமாக நகரக் கூடிய ஒப்பீட்டு இருப்பு (Verisimilitude)வாசகனின் தர்க்க மனத்தின் வழியே கிளைக்கும் வெளியேற்றம்/விடுதலைக்கு இணக்கமான படிம வெளியை உருவாக்குவதில் நரன் எய்த வேண்டிய உயரங்கள் இன்னும் உண்டு.

Onomatopoeia என்று செப்பலோசைக்கும் செயலுக்கும் தொடர்புடைய சொற்களை அழைப்பது போன்று வடிவத்திற்கும் வினைக்குமான பிணைப்பை (Hyperbole) நுட்பமான வகைப்பாட்டில் மொழிப்படுத்தியிருக்கிறார் உலகத்தை அணுகுதல் துவங்கி தொடரும் கவிதைகளில்…

பதினாறாம் நூற்றாண்டின் ஜார்ஜ் ஹெர்பர்ட்-ன் ’ஈஸ்டர் சிறகுகள்’ என்ற வாசிக்க/காண வாய்த்த முதல் பேட்டர்ன் கவிதை. இரண்டு பறக்கும் பறவைகளின் சித்திரத்தை காட்சிப்படுத்தும் இக்கவிதை முறை வழி நரனின் படிமங்கள் உருவாக்குவது குழந்தைகளின் உலகம்.

Practical lexicography என்னும் அகராதி அடுக்குமுறையின் சாயலில் நேர்- நேர் பொருள் கொள்ளும் தசாப்தத்திற்கு முன் துவங்கிய சொல்முறையின் பரவலால் பாதிப்புறாமல் பிரதியின் ஆன்மா வாசகனின் ரேகைகளுடன் உருப்பெறும் ஈரப் பதுமையாக பிறிதொன்றாகும் இடத்தில் புனை பிரதிகள் நரனல்லாத தனித்ததொரு பிம்பத்தை உருவாக்க முயல்கின்றன. கனிகளை காட்டிக் கொடுக்கும் பறவையின் சப்தம், கவித்துவம் கோரும் கவனயீர்ப்பு.

நீரின் மேல் இலையைப் போல் நகரும் நீர்பறவையின் கால்கள் கவிதையில் சொல் மற்றும் வாசகப் புரிதல்.ஒரு பெருவெடிப்பு கணத்தின் குறுக்குவெட்டு தோற்றத்தை எளிய சூத்திரத்துள் எழுதிப் பார்க்கும் கவிதைகள் முன்முடிபுகள் நிரப்பப் பெற்ற கணிதங்கள் கடந்து திறக்கும் ஆகாயத்தின் கோளடுக்குகள் மற்றும் பால் வெளித் தூசுகளுடன்.அணுக இலகுவான மொழி வழி கவிதைச் சொல்லி உயிர்ப்பிக்க விரும்பிய பிரபஞ்சத்தின் சாத்தியம் வாசகனின் தோலுரியும் கரத்தின் தொங்கல்களில்.

புரிதல் குறித்த அவதானச் சிக்கல் (Decoding the text) புழக்கத்தினால்
மட்டும் கடக்கக் கூடிய சொல்லமைவுகள் பெரிதும் அற்ற தொகுப்பாய் இருக்கிறது.பிரதியின் குவிமையம் ஏழு கடல் /மலை கடந்து ஒளித்து வைக்கப் பெறுவதாய் இல்லை திசைகாட்டியும் வழித்தட வரைபடமும் வழங்கி பயண ருசியை வாசகனுக்கு வைக்கிறார் நரன்.

பழகிய மன அமைப்புகளுக்கான துயரத்தீனி அல்லது உணர்வு ரீதியான ஒத்தடங்கள் இன்றி சீசா பலகையின் மேல் நிலை நொடியில் ஒரு புகைப்பட பிளாஷ் கணத்தை தாளுக்கு கடத்தும் பிக்செல் ஓவியக்காரரின் தொகுப்பென இருக்கிறது.

சூதாட்ட சோழிகளின் கடல் மூலங்களில் நகர்ந்த தூரங்களை வெளியுருண்டு கட்டங்களுக்குள் நகர்த்துகின்ற வித்தையுள்ள சொற்களை கண்டறிவது கவிஞனின் ஆகச் சிறந்த சுவாசத்தின் உஷ்ணம்.பிறகான கவிதைகளில் நிகழ விரும்பும் கோளியக்கங்களுக்கான வேர் தூவிகள் இந்தக் கவிதைகளில் இருந்தே ஆக வேண்டுமென்பதும் இல்லை.

தொப்பூல்வழி X புலன் ஊடக வழி வளரும் ஈருடல் தன்மை மற்றும் எந்திரங்களுக்கான கடவுச்சொல் சேமிப்பறையாய் மாறி இயங்கும் நியுரான் உலகம்.ஒரே பற்பசையை, மருந்துகளை ,நோய்களை, ஆணுறைகளை கொண்ட குளோனிங் மனித சமூகத்தின் அறிபிம்பங்களாய் சீருடைத்தன்மையுள்ள கவிதைகள் உப்பு நீர் முதலையின் செதிலெங்கும். ரிச்சர்ட் டட்டில் – ன் ஓவியங்களை அணுகும் அதிகவனத்துடன் தொகுப்பின் ஓவியங்களையும் உள்வாங்கப் பணிக்கிறது நேர்த்தி

தோற்ற மயக்கங்களும் ,காட்சிப் பிழைகளின் ஒளிவிலகல் சித்திரங்கள் மீதும் புனையப் பெறும் கவிதைகளின் ஊடக வெளியை மறுத்து வர்மப் புள்ளியறிந்த அக்குபஞ்சர் ஊசிகள் செருகப் பட்ட உடலமாய் சல்லித்த சொற்களுடன் இருக்கிறது முதலை நீந்தும் தவிட்டு நிற மணலின் கோடுகள்.தனதேயான மொழிச் செறிவுடன் தொடர்ந்து இயங்கி வரும் கவனத்திற்குரிய இந்த தொகுப்பின் மூலம் புதிய வெளிகளை கண்டறியும் வாசகனுக்கும் உரையாடலைப் பகிர்வோம் .

நீலச்சிலந்தி

2011-04-24T04:29:00.000+05:30

காற்றின் தீண்டப் பெறா சரும வெளி

பிழைநகத்தின் சாயமுருக
மரமேறியின்
கால்களால் இறங்குகிறது மழை

கல் நகரும் காலடிகளுள்ள
பருவத்திலிருக்கும் கடல்
மறுதலித்த திமிங்கல வுடல்
பிரபஞ்சத்தின் கறுப்புப் பெட்டி

நசை
ஆகாயமென நீலச்சிலந்தியின்
விந்தால் நெய்த வலையுடன்
பெண்வாசனைக்கு காத்திருக்கிறது

கார்மன் கோடு லட்சுமண ரேகை
அரைஞாண்
கயிற்றரவம் .,

தாவரங்கள் மாமிசமுண்ணும் வனத்தில்

யவனன் தொடையெலும்பருகே
ஆமையோட்டில் கீறிய பெண்பெயர்
பொருந்தும் நவகண்ட சிற்பத்திற்கும்
குளோனிங் ஆட்டுக் குட்டிக்கும்

கோள் சாரா நதியென
மீன்களற்ற விடாய்
கர்ப்ப சிசுவின் கனா
மற்றும்
ஒரு ஸ்டெரிலைஸ்டு சூரியன்

நிலாநடை காற்று

2010-12-30T05:07:00.001+05:30

யாருமற்ற கடவுளின் சிற்றகல் நிழலாய்
டால்பின் டெசிபலில்
அசையும் கரு

துருவக் கடலில் பென்குவின்களின்
நீர்க்குழியில் நிலா
பீலிக்கண்

ஸ்க்ரீன் சேவர் மௌனங்களில்
கடலுக்கு லட்சம் காம்புகள் முளைக்க
மழை

இசைத்தூணில் செதுக்கிய
நிமிர்ந்த வீணையில் குழல்
செலுத்தும் வண்ணத்துப் பூச்சி
தீவாய் இறகு படிய
ஆதித்துளை

கிளையூடே
திறந்த அலகிலிருந்து விடுபடும்
ஹைட்ரஜன் பலூன்
கனவுகளின் நோவா கப்பல்

உலகக் கவிதை வரிசை - 3

2010-12-29T05:02:00.003+05:30

மணி ஒன்றை கடந்து விட்டது

மணி ஒன்றை கடந்து விட்டது
நீ உறங்கி இருக்கக் கூடும்
இரா முழுவதும் வெள்ளி ஓடையென
பால்வீதி
மின்னல் தந்தி சேதிகளோடு நானும்
எவ்வித துரிதத்திலுமில்லை
உன்னை எழுப்பி ஊறு செய்யும்
காரணங்களேதுமில்லை
மேலும் அவர்கள் சொல்வது போல்
நிகழ்வு முற்று பெற்றுவிட்டது
அன்றாடத்தின் பற்சக்கரங்களில்
மோதி பொடிந்து விட்டது காதலின் படகு
இப்போது நீயும் நானும் கைவிடப் பட்டவர்கள்
பிறகேன் வருந்த வேண்டும் பரஸ்பர
துயங்களுக்கு,வலிகளுக்கும் காயங்களுக்கும்
பிரபஞ்சத்தை மௌனம் ஆற்றுப் படுத்துவதை
கைக்கொள்
இரவு நட்சத்திரங்களின் நினைவாஞ்சலியாக
ஆகாயத்தை தழுவுகிறது
இது போன்ற பொழுதுகளில் ஒருவன்
நேற்றின் காலங்களை,வரலாற்றினை
படைப்புகளைப் பற்றி பேச எழுகிறான்

- *மாயகோவ்ஸ்கி*-யின் தற்கொலைக் குறிப்பிலுள்ள வரிகள்

பொறுப்பி:

1.ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழில் மொழி மாற்றியிருக்கிறேன்.கவித்துவ சிதைவிருப்பின் நானே காரணி.

2.பொது புத்தியின் கன்னத்தில் ஓர் அறை , கால்சராயுள் மேகங்கள் போன்றவை மாயகோவ்ஸ்கியின் குறிப்பிடத்தகுந்த தொகுப்புகள். மார்க்ஸியக் கவியின் காலம் 1893 -1930 .

டாஸ்மாக் மூடியில் கிறுக்கிய பெயர்

2010-12-10T04:31:00.003+05:30

                             உயிர்த் தளம் கொதிகளன் சிதறிய பாதரசத்தின் நட்சத்திர சிதறல்களாய் இறைந்து .. .வழி தவறிய ஊரின் கடைசிப் பேருந்து கடந்த இரவின் பசி ஞாபகங்களைத் தின்று கொண்டிருக்கிறது.உஷ்ணம் தீர்ந்து விடாத பறவையின் உடலில் இருந்து பிய்த்தெடுக்கப்படும் சிறகுகளாய் ஒளியை மீளெடுத்துப் பிறந்து கொண்டிருக்கிற இவ்விறுதி இரவு கல்உப்பு ஜாடியின் மூடிப் பிசுப்புடன்.

                உறக்கத்தில் பால் அருந்தும் பாவத்துடன் திறந்து மூடும் தொட்டில் சிசுவின் உதடுகள் கவிதையை மொழி பெயர்க்கின்றன. எப்பவும் மாமிசம் தொங்கும் வெற்று கசாப்புக் கடையின் W கொக்கிகளில் ஈக்களின் சாரை மொய்ப்பு,தோல்ப்பறையதிர கடக்கிறது கசாப்புக்காரனின் பிரேதம் .நூல் தீர்ந்த தையல் எந்திரம் தூவரங்களை விதைத்துக் கொண்டிருக்கிறது கத்தரிக்கப்பட்ட பூச்சித்திர துகிலொத்த சருமத்தில்.

               யாசிக்கும் கரத்தின் தந்தியறுந்த பாடலாய் நிறைவுறாமல் காற்றில் அலைகிறது விபச்சாரகனின் தோற்ற புணர்வு ஊமையின் கலவி முனகலாய். நகலெடுத்த தாளின் மங்கும் எழுத்தாய் அற்று தழும்பின் மீதுறும் காயமாய் வன்புணரப் படுகிறது முத்தத்தின் சப்தம் விசும்பலாய் ... யாருமற்ற வகுப்பறையில் யவ்வனம் கொப்பளிக்க யசஸ்வினி மீதான பிரியக் கடுதாசி கிழிந்த ஆணுறையாய் மிதக்கிறது எரிந்த விடுதியில்...

                பாராசூட் நகரும் திசையாய் உயிர்ப்பு அந்தரத்தில் ஸ்கேன் வழி பாலறிந்த பிண்டத்திற்கு ... உண்டியல் விற்றுக் கொண்டிருக்கிறான் குயவன் தீராப் பித்தின் மருத்துவனாய்.மடல் திறந்து கொண்டிருக்கும் மகரந்தக் கருவை சிதைத்தல் உடன்கட்டை ஏறவியலா உடலின் கிகலோ மரணம். ஓசோன் துவாரம் பீய்ச்சும் டிசம்பர் பூக்கள் மீத்தேன் புன்னகையுடன்.மஜ்ஜைகளில் லைசோசோம்களின் டார்த்தினியச்சுவை நெபுலாவை மிதக்க வைக்கிறது ஜெல்லி மீன்களின் கூடல் பருவத்தில் .

                      தளிர் நடுங்கும் இம்மழை கைநீட்டச் சொல்கிறது தாவரம் அனைத்தையும் செல்தோறும் தின்னும் நோயாய் ,உன் நிகழ் குதறும் பாஸ்பரஸ் புன்னகை நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது சீழ் மேகமுறைந்த வானமாய் .சகடம் புதைந்த கிரக வீதிகள் பிறிதொரு சூரியனின் பிட்யூட்டரியில் பிழைதிருத்தம் கொள்ளக் கூடும் பிறழ்ந்த டி.என்.ஏவிலிருந்து

                    புராதனக் குகையின் லிபியை மொழிசிதைத்து கலவியின் எம்புதல் சப்தமாய் இயற்றும் சொல் வனைஞன் சுடர் நிழல்முன் நவீனஓவியன்.அசுர ராட்டினத்தின் உச்ச சுழற்சியில் கவ்வும் அடிவயிறாய் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் ப்ரியம் மாந்த்ரீகனின் தியானம். புனுகுப் பூனையின் வாசனை பூசிய உடலைக் கவ்வுகிறது சர்க்கஸ் புலி துவைத தருணத்தில்.

(என் ப்ரியத்திற்கு....)

நந்தலாலா - குளோனிங் பிம்பங்களின் ரசவாதம் - 2

2010-12-03T05:00:00.003+05:30

From these two, art and nature, it is fitting,
if you recall how Genesis begins,
for men to make their way, to gain their living;
and since the usurer prefers another
pathway, he scorns both nature in herself
and art her follower; his hope is elsewhere

- Dante -Inferno, Canto XI, lines 106–111

சென்ற பதி-வினைத் தொடர்ந்து

(அகியை புத்தியாகவும் மணியை மனசாகவும் உருவகிக்கத் துவங்கலாம்)

ஒருகண் பாதித் திறந்திருக்கும் பாவனையொடு வளைந்த கிளையுள மரத்தின் நேரிருக்கும் சுவரிலிருந்துச் சாடிவெளியேறுக்கிறான் மணி.இளஞ்சிவப்பு நிறப் பூக்கள் பூத்திருக்கின்றன சாலை மரத்தில் .(பின்னர் மஞ்சள் பூக்கள் காட்சியும் இறுதியில் வேறோரு மரமாகி விழுதிறங்கும் )ஒரு சேயின் முதல் தேவையுடன் புசிக்க கோருகையில் கருப்பாதையொத்த இருள் வழிப் பாதை கைகாட்டப் பெறுகிறது தாய் வாசல் தேடுபவனிடம் பழைய எண்ணும் புதிய எண்ணும் எழுதியிருக்கும் கட்டிடத்து வாயிலில் .கால் மாறிய காலணிகளுடன் புறப்படுகிறான்.ஆயுதமேந்திய துவார பாலகர் சிலை பின்னர் தன் குறியை தானே சுவைக்கும் யாளி சிலை அதன் கீழ் இரு வேறு திசை பார்த்து கையிருப்பை சரிபார்க்கும் அகியும் மணியும்.தானமிடும் நாணயத்தை கொடுத்துப் பெறும் மணி(பின்னர் அகியின் பசிக்கு இளநீர் திருடுவான்)

கனியின் மீதான இச்சை தேவத் தன்மையிலிருந்து முதல் மனிதனை திணை மாற்றியது.கனிரசம் வாங்கும் அகியின் கைப்பொருள் திருடனாக்குகிறது கடனாளியொருவனை.சுவரில் வளர்ந்து வேர்களால் கீறல் வரையப் போகும் ஒட்டுண்ணி செடிக்கு அருகில் நிற்கும் அகியின் வெறிப்புக்கு முன் அமர்ந்து வழிப்பறிக்கிறான் புதிய திருடன்.உப்பு நீர் கழிக்க வரும் மணியின் பார்வையில் படுகிறார்கள் இழப்பவன் நிற்க கொள்பவன் அமர்ந்த நிலையில் .கேள்விகள் புரட்டும் புரட்டும் இறுதியில் மணியின் கைப்பொருள் கைக்கொண்டு எண்ணுகிறான் திருடன் அகியின் கைப்பொருள் கூளங்களுடன் கூளமாய்க் கிடக்க..

வெளியேறி அமரும் இடத்தில் அன்னை வயலும் தாய் வாசலும் சேரிடம் என்பது தெளிகிறார்கள். பயணச்செலவு குறித்த கேள்விக்கு இணைப் பயணம் முடிவு.வரைபடத்திலிருந்து துவங்கும் பரிட்சயம். பேருந்து வரிசையில் சமுத்திரம் என்பவருக்கு பின்பு நிற்கிறான் அகிலேஷ் என்னும் அகி(பள்ளி சுவரருகே கடைசியாய் ஒலிக்கும் பெயர் பரணீ) இருவருக்கான கைப்பொருள் போதாமை (சமநிலைத் திரியும் அலைவெனக் கொள்க)அகியை தனித்தியங்க உந்துகிறது கண்ணாடி மூடாத சுடராய் சூழ்கின்றன விற்பனைக் கரங்கள் மீண்டும் தகவு தேடி மணியிடம் வருகிறான்.அதற்குள் மனம் உலவப் போகிறது.களவு பழகிய மனம் அகி தன் தாயின் மீத ஏவு என்று வைத்திருக்கும் சில்லறை சேமிப்புடன் பேருந்தேறி போதாமையால் புறந்தள்ளப் படுகிறான் மணி.மீண்டும் அதே நாடகச் சொல்.மூன்று சக்கர வாகனப் பயணம்.ஓட்டுநன் கேள்விகளில் நிலை திரிந்த நிலை குறித்த பதம்-மெண்டல், மீதமிருக்கும் மிருகத்தை(பரிணாம மூலம் ?) வெருளச் செய்கிறது மணியிடமிருந்து .இருவருக்கும் இடையில் கோடு பிரித்த தூரம் சாலையில் .நான்கு சக்கர போலிஸ் வாகனம் (ஒழுக்க நெறியாளர்கள்)ஒன்றில் சென்ற முறை மௌனித்திருந்த மணி பேசியபடி வருகிறான்.வெளிப்பட்டு பிடிபடும் அச்சம் மீதுற உடற்கழிவு கழிக்கும் காரணத்துடன் இறங்குகிறான் அகி அவனைத் தொடர்ந்து எதிர்கேள்விகளால் மணியும்.தொடரும் காவலர் முன் குரங்கு போல் அமர்ந்த நிர்வாணிகள்.

மீண்டும் சாலைக்கு வாகனம் கடந்த பின் .சற்று நேரத்தில் மிதிவண்டியில் கடக்கும் பள்ளிச் சிறுமிகளில் ஒருத்தி மந்தையிலிருந்து பிரிந்த ஆட்டைப் போல் கடைசியாய் வருகிறாள் .வீழ்கிறாள். அவள் சோதிக்க ஆடை விலக்கும் மணி மூன்றுமுறை அறையப் பெறுகிறான் .ரட்சகனின் உடையில் இருக்கும் மணி, வலிக்கிறதா என்ற கேள்வி கேட்கையில் அவன் தழும்புகள் காட்டுகிறான் அவள் விழி உயர்த்த . மணி மிதிவண்டியின் காலச்சக்கரம் சுழற்றும் போதில் அகி முன் கதை சுருக்கம் பகர்கிறான்.விடை பெற்றுப் போகும் பெண் இரண்டரை உருளைகள் எனக் கொள்ளத்தக்க ட்ரெய்லர் அற்ற டிராக்டருடன் வருகிறாள் (இந்தப் பெண் வரும் அத்தியாயத்தில் அழகி’ திரைப்படத்தின் சாயல் இசை இளையராஜாவிடமிருந்து) பயணம் தொடர்கிறது ,தோள் சுமந்து களிப்பூறி புளகம்.முத்தமிடக் குவியும் பெண்ணின் உதட்டுக்கு முகம் திருப்புகிறான் அகி.(முத்தம் அடை காக்கும் அவன் உதடுகளின் தவம் தான் அவன் தாயை “காட்டிக் கொடுக்கிறது” யேசுவின் முத்தம் போல) மணி எதிர் செல்லும் ஓடையில் இருந்து கூழாங்கற்கள் கொணர்ந்து கொடுக்கிறான் அவளுக்கு - கூழாங்கற்கள் நதியுடனான நெடும் பயணத்தில் தம்மைக் கரைப்பவை பயணத்தின் ரேகைகள் தம் மேல் கொண்டவை.குன்றுகளில் இருந்து தொடர்பவை ஆதி நெருப்பின் சூட்டில் பிறந்தாலும் நீர்மையில் தம்மை இழைத்தவை.நாவுதோறும் கடந்த சொற்கள் போன்றவை .சென்று பின் மீண்டு வந்து அவன் பத்திர சொற்கள் தாளாமல் நொடி நேர குலுங்கலுடன் நெஞ்சு சாய்ந்து விட்டு விடை கொள்கிறாள் அவள்.

இதுவரை:

பரிணாமப் புழுக்கம் - கருணையும்,சாலப் பரிந்தூட்டுதலும் -இருந்தபடி உணவு பெற கருவறை இருட்டைக் காட்டுதல் - ஒழுக்கமும்,சகிப்பும்,பால்யத்தில் அடிக்கடி நிகழும் இயற்கை உபாதையும்-கைப்பொருள் அழிதல்,தாய் வாசனை இழத்தல் - காயமும் ,கல்வியுமான பருவம்

இனி:

குறைபாடும் ஊனமும்- சாதி, அடையாளம் அழித்தல் , பழி குணம் - இருள் ஒளி எடுத்து போதல் -...........

(கால்களைத் தொடர்வோம்)

...

நந்தலாலா - குளோனிங் பிம்பங்களின் ரசவாதம் -1

2010-11-30T05:31:00.006+05:30

நந்தலாலா - இந்த திரைப்படத்தின் மீதான பார்வைகள் பேரதிகமாய் நெகிழ்வும் எதிர்நிலை மொழிவுகளில் நேர்மையின்மை மீதான கேள்விகளும் மீச்சிறு வாக்கியங்களில் தீர்க்கமாய் ஆண்பார்வைத்தன்மை குறித்தும் எழுதப் பெற்று கிடைக்கின்றன. எனது நிலைப்பாடையும் எனக்கென எழுதி வைக்கும் முயல்வு இஃது.

ஒரு வாசகனாய் புனைவுகளின் மீதான புனைவுகளை நேசிக்கும் சமூகத்தில் வளர்ந்து வந்திருக்கிறேன்.வால்மீகியின் புனைவு மீது கம்பன், வியாசனின் புனைவு மீது வில்லி,பாரதி, உப பாண்டவம் வரை கண்ணன் எனும் புனைவு மீது பிரபந்தம், பாகவதம், சைதன்யர், ஜெயதேவர், ஆண்டாள், கண்ணதாசன்.... வார்த்தைகளின் ருசிக்காக பின்னோடும் ஆட்டுக் குட்டியாகிறேன். திரைப் படங்களில் தேவதாஸின் பிம்பங்கள் சிற்றறிவால் எண்ண அறியேன் .காட்பாதரின் தொடர் மொழிதலும் அவ்வகையே. எனினும் .... இது குறித்து இடுகையின் முடிவில் பேசுவோம்

மிஸ்கின் இயக்குனர்களின் பிம்பங்கள் என்னும் தொடர்ந்த கூறுகளை பாவனைகளை தன் திரையெழுத்தில் எழுத முனைபவர்.வெள்ளை தேவதைகள் , கூந்தல் முடியாத பாலு மகேந்திரா பெண்கள்,பெருவிழிப் பெண்களின் சாதுர்ய பிறழ்வு பிம்பங்கள் என்ற மரபில் சதுரங்கத்தின் மூலைக்கட்டங்களில் நகரும் தனித்த ராஜாவின் அலைவாய் நிர்கதியின் இயலாமையில் தரை பார்த்த நாயகர்கள்,செயல் தீர்ந்த உறைவை காட்சிப் படுத்தும் உறைந்த கண்கள் குற்ற உணர்வையோ வன்மத்தையோ இறுதி வரை சுமந்தலையும் கதை மாந்தர்கள் .நந்தலாலாவில் நிராகரிக்கபட்ட ப்ரியத்தின் ஊற்றுக்கண்ணுக்கான தேடலை.

மிஸ்கினோ, மகேஷ் முத்துசாமியோ ,இளையராஜாவோ தம் படைப்பில் உருவாக்கிய சித்திரங்கள் மீது எனது பார்வையை புனைவை ஏற்றி வைத்து
எழுதி வைத்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.யாரோ பாதியில் விட்ட தாயக் கட்டத்தின் /சீட்டுக்கட்டின் மீதி ஆட்டத்தை ஆடிப்பார்ப்பது போல .. அவர்கள் விரும்பிய ஆட்டமாகவும் இருப்பின் பெருமகிழ்வே .. மேலும் திரைப்படத்தை இது வரை பார்க்காதவர்கள் பார்த்து விட்டு வாசிக்க வேண்டுகிறேன்.சில பாகங்கள் எழுதும் விருப்பம் இருப்பதால் நிதானித்தும் வாசிக்கலாம்

நந்தலாலா- கதைக் களன்

துருவமுறைந்த மேகங்கள்

மித வேக மின்விசிறிக்கு சுவர்பற்றாமல் பறக்கும் சிலந்திவலையாய் நாற்றுகள் படர்த்தியோடும் நீரோடை,பாசியை பிரதியெடுத்த நிலைமமாய் சிறுவன் பின்னே பள்ளிவாயிலில் இருந்து வெளியேறியபடி இருக்கும் மாலைத் திரள் ஓடை,காட்சி மாறுகையில் கறுத்த நதியாய் சாலை.,நகரத் துவங்குகிறான் மௌனி. ,

மிஸ்கினின் நாயகப் பொதுக் குணமான தரை பாவி நகரும் விழிகளுடன் அகி.
காசோ கழிவறையோ வலதோ இடதோ தேவைகளுடன் வரவேற்கும் இருப்பிடம். நகரும் சுவர்தோறும் அலையும் விரல்களுடன் பாஸ்கர் மணி.நிலம் அமர்ந்து (அதாவது கீழே)அழும் ஒரு தாய் எதிர் திசையில் கல் பெஞ்சின்( மேல் )அமர்ந்து கண்ணீர் தீர்ந்து சிரிக்கும் மகனை மீட்க ஏலாது விசும்பும் மனதை எள்ளும் பித்துடையில் இருப்பவன்.திரைமொழியின் ஆகம விதிப்படி தானம் தருபவனிடம் பணம் பெற்று அவன் தரும் பண்டத்தை பெறும் நாயகனின் நல்வினை பிம்பம்/பித்திலும் தீர்க்கம் .வெளிவாயிலில் இருந்து துரத்தப் படுகிறான்

டார்ச்சின் முக்கால் பிறையில் ஒரு தாய் பிம்பம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அகி.,பின்புலத்தில் குழந்தையின் அழுகுரல் .குரலை தொடர்ந்து வந்தால் திக்கறியாமல் அழும் குழந்தை. குரலை எடுத்துப் போகிறார்கள் பெற்றோர்.பிம்பங்கள் மறைவதை வெறிக்கும் அகி

அழுகுரலை தொடரும் பிம்பங்கள் வெறிக்கும் பாஸ்கர் மணி.( அந்தாதி போல் பிணைத்திருக்கும் திரைவடிவம் ப்ரேம் ப்ரேமாக.)

ட்ரான்ஸ்பார்மரின் பிரியும் மின்னிழைகளின் கீழிருந்து பணித்தாதியைப் பிரிந்து சுற்றுலாப் பேருந்தின் பெயரழைப்பு சுவருக்கு அப்பாலிருந்து வெளியேறுவதைப் போல்(உதய -அஸ்தமன வசனம்) மன நலவிடுதியின் பாது காவலனை ஈர்த்தழைத்து தாக்கி அவனுடை அணிந்து வெளியேறுகிறான் . அதாவது ரட்சகனின் உடையணிந்து ஒருவன் .பள்ளி அடையாள அட்டையை தோள் பைக்குள் ஒளித்து விட்டு ஒருவன்.சுமந்த அடையாளங்களை துறந்து இருவரும்.

(கால்களைத் தொடர்வோம்)

....

கருப்பு வெள்ளை

2010-11-28T07:31:00.003+05:30

              சர்கஸ் நாய்குட்டிகளைப் போல் நெருப்பு வளையத்தை தாவிக் கடந்து மீண்டும் வரிசையில் நிற்கின்றன கனவுகள் சாட்டையை சர்ப்பம் போல் வளைத்து நிற்கும் காலத்தின் முன் .வனத்தில் மிருகத்தின் தடம் பார்த்து நகரும் வனவாசியாய் நினைவு தடவி மீட்டெடுத்த முகங்களுடன் பேசிக் கழிகிறது பிறைகள். ஏந்தப்படும் சொற்களில் நிறையாமல் வலிந்து இழுத்து கட்டப் பெறும் கன்று நோக்கி மடியில் கனத்த நரம்பு புடைக்க எழும் கறவையின் குரல் .கல் நார் கூரையின் மழை வடிகால் குழாயில் கூடு கட்டும் பறவை அலைந்து கொண்டிருக்கிறது ஒரு பருவம் தப்பிய மாரிப் பொழுதில், இசை பிறழ்ந்த இச்சப்தம் சுர உறக்கத்தில் காணாத் தகப்பனுக்கான பிஞ்சின்அழைப்பாய் இருக்கிறது.சாலைப் பள்ளத்து நீரில் பெட்ரோல் வானவில் ஊதியப் புன்னகை.

உன்னிடம் தான் ஊன் பிசைந்து ஊட்ட முடிகிறது வாதையின் நஞ்சை பனிக் காலத்து உதட்டு வெடிப்பில் விழுந்தெரியும் கண்ணீராய் .

என்று மானிட்டரில் திக்கித் திக்கி கர்சர் மின்ன எனது ஏழாவது அத்தியாயத்தின் 3 வது பாராவை எழுதுகையில் அலைபேசி சிணுங்க உப்பரிகைக்கு போயிருக்கும் இந்த நாவலாசிரியன் முற்றுப் புள்ளிகளற்ற வாக்கியங்களால் என்னை நிரப்புபவன் .இவன் தற்கொலைக்கு முயல்பவன் .ஆந்த்ரோ போசெல்லியின் குரலுக்கும் நான்சி அஜ்ரமுக்கும் மயங்குபவன். 20 வருடத்திற்கு முந்தைய இசை கேட்டு அழுவதை காணச் சகிக்காது. இவனைப் பற்றி ஒரு ரகசியம் சொல்ல வேண்டும் உங்களிடம் ..தற்கொலைப் பற்றிய குறிப்புக.... பேட்ட்ட்டரி குற்றுயிரா..ய் ஆட்டோ சேவ்-வில் தப்பித்த வரை போதும். நீங்கள் உங்கள் புகைப்படத்துள் போவதற்குள் சாத்தியமிருப்பின் சந்திப்போம்...

         பதினைந்து நாளாய் வீட்டில் இல்லை சின்ன எசமானருடன் சிறுமலை பங்களாவிற்கு என்னையும் அழைத்துச் சென்றிருந்தார்கள்.சுவர் கடந்து சாப்பாடு தட்டு காய்ந்து கொண்டிருக்கிற வீச்சம். இன்று மூன்றாவது நாள் போல. விபரீதம் என்பதற்கான சங்கேதம் தொடர்ந்து சொல்லுகிறது அவன் குரல் , நானும் அவனும் நண்பர்கள். அடுத்தடுத்த வீடு ஒரு சுவர் இடை வெளியில். காலைக்கடன் கழிக்க வாசல் கடந்து அழைத்துப் போகும் எசமானர்கள்/என் வீட்டு ஸ்டெல்லாவும் அவன் வீட்டு மாசற்ற கொடியக்காவும் சங்கிலியால் பலம் கொண்ட மட்டும் இழுத்துப் பிடித்தாலும் கழுத்துப் பட்டை வலிக்க ஒரு சிநேக முகர்வு வால் குழைவும் பகிராமல் இருந்ததில்லை.வந்தப் புதிதில் மிகுந்த முரண்கள் இருவருக்கும் . மிகுந்த ரோஷக்காரன் .9 வது வீட்டு அம்முவென்றழைக்கப்படும் வெள்ளை ரோமக்காரி வீட்டில் நிகழ்ந்த மரண சமீபத்தை பெருங்குரலெடுத்து அறிவித்தவன் இந்த பட்டினி வயிரான் தான் உண்ணிக் கடியென்றிருந்த விஷக்கடிக்கு மருந்திலை சொன்னதும் புல்தின்ன ஆற்றுப் படுத்தியவனும் அவனே. கட்டப் பட்ட கழுத்துப் பட்டையைக் காட்டிலும் விரைப் பையின் வாதை தெருவில் அலையவும் கூடவும் ஆகாமல் புறக்கணிக்கப் பட்ட காமத்தின் வெறி கம்பிகளுக்கு அப்பால் இருந்து நீர் பெய்து முகரும் பெட்டைகளின் பெருந்தூண்டல் சகலத்திற்கும் சாயுந்தோள் அவன் தான்.

மழைவாசம் நாசிகளை வருடுகிறது.தென் மேற்கிலிருந்து வரும் ஈரப் பதம். இடிக்கு முன்னரே கணித்து செருமுபவனின் மௌனம் விளங்கவில்லை பின் வாசலில் கட்டப் பெற்றிருக்கிறான். எலும்பு சிக்கிய தொண்டையின் காயக் குரல் கேட்டது நேற்று ரோமக்காரி வீட்டுப் பக்கமாய் நகர்ந்த நிசிக்காற்றுக்கு..என் எசமானி வருகிறார் கூண்டுக்குள் போகவேண்டும் மழைக்கு என் இருப்பிடம் அதுதான்.அந்தக் காற்று மீள்கிறது.அடுத்த வீட்டுக்கு ஏன்...

               தண்ணீர் மாற்றுவதற்காய் இந்த முன் வெயில் பொழுதில் பாண்டம் மாற்றப் பட்டிருக்கும் நான் மலேசியாவிலிருந்து கருத்தடை செய்யப்பட்ட வம்சத்தை சார்ந்த மீனினம்.இந்த வீட்டிற்கு வந்து 6-7 மாதங்களாகிறது. துவக்கத்தில் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட மண்புழுக்கள் கிட்டிக் கொண்டிருந்த வீடுதான் பிறகு தவணை முறையில் டாய்ச்சி இரைதான் தவணை முறையில். துப்பட்டாவை கைகளால் சுருட்டியபடி எப்பவாவது வரும் அந்த சுடிதார் பெண் மொட்டை மாடிக்கோ உள்ளறைக்கோ போகும் முன் இரண்டு சிட்டிகை தூவுவாள் இப்போதெல்லாம் காணக் கிடைப்பதில்லை .கோளிகோப்ஸின் மரணம் எதிர்பாராதது. அதன் மரணம்தான் நீர்மாற்றத்திற்கு காரணம்.

                      புகைத்தபடி வேடிக்கை பார்க்கும் இந்த வீட்டு மனிதன் இப்போதல்லாம் நெருங்குவதே இல்லை புதிய வரவுகள் யாரும் வந்து மாதங்கள் ஆகிறது.இப்போதெல்லாம் நிறைய குடிக்கிறார் போல ..வலை நீள்கிறது பிளாஸ்டிக் கூரையின் கீழ் மின் விளக்கு சூடடிக்கத் தொட்டியை எச்சில் படுத்தும் வேலை இனி பிளேடால் சுரண்டி எச்சங்களின் தடம் அழித்து கிடக்கும் கண்ணாடி சுவரில் அடிக்கும் குளோரின் வாசம் ஏஞ்சலுக்கு ஆகாது பாவம் அவனைத் தேற்ற வேண்டும் ம்ம் வலையில் என் முறை எல்லோரும் பிடிபட்டாகி விட்டது..

           எசமானர் மீது அன்று விநோத வாசனை .என்னிடம் நெருங்கவே இல்லை. எப்பவுமான தலை கோதல் இல்லை. காரணம் இன்று விளங்குகிறது என் விசுவாசத்தை காட்ட வேறு உபாயங்கள் ஏதுமில்லை. கூண்டுக்குள்ளிருக்கும் என் இனிய நண்பனே இந்த பெருமழை சப்தத்தில் அலைவுற்று ஆகாசம் பார்க்க முடியா உன் பேரோலம் உன் எசமானியை எழுப்பாதிருப்பதாக.நான்...

(இது 21.11.1998ல் பூங்குயில் என்ற பெயரில் வந்த சிறுபத்திரிக்கைக்காக எழுதியது.அதில் சில கவிதைகள் வந்திருந்தன.ஆனால் இது நண்பனாலேயே நிராகரிக்கப்பட்டதால் தப்பித்தது :) ஆந்த்ரோ போசெல்லியெல்லாம் ஓராண்டுச்சமீபமாய் ஒரு நண்பர் மூலம்தான் அறிய வாய்த்தது.அந்த நாட்களில் எழுதிய பழுப்புக் காகிதங்களை சென்ற விடுமுறையில் அள்ளி வந்தேன். கொஞ்சம் முதல் பத்து வாக்கியம் மட்டும் மாற்றினேன். இப்படியான சிறுபிள்ளைத்தனங்ககளையெல்லாம் நினைக்கும் போது எழும் புன்னகை வெட்கத்திற்குரியது)

.....

காற்றெனும் ஏதிலி -4

2010-11-26T06:03:00.000+05:30

                          இமையிரண்டும் கவிழ்ந்த அகலாக உள்ளெரிகிறது சுடர் .இசை ..., நீரலை நெளியும் தொடர் விளக்குச் சரத்தின் ஒளிச் சங்கிலியாய் .தூளியில் கை வலிக்க ஆட்டிக் களைக்கையில் நீர்த் தாரையால் கோணல் எக்ளிப்ஸுகளிட்டு சிணுங்கும் குழந்தையாய் பெய்யும் ஆகாயத்திற்கு முனகும் வைப்பரால் பழிப்பு காட்டியபடி ஹெட்லைட் முன் மாவு சல்லிக்கும் சன்ன ஒளியுடன் பேருந்து. கிளை தாழ்ந்த சாலை மரங்கள் பின்னோக்கி அலையும் தூளிக்குழந்தை ஆயின. மதுரையிலிருந்து சென்னை வெகு நாட்கள் கழித்து பேருந்தில்.காலம் பல்லி வாய்ப் பூச்சியாய் விழுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது துடிக்கத் துடிக்க வாய் கொள்ளாமல் பருவங்களை. தனியனாய் 89 ல் பயணித்த சென்னைக்கான முதல் பயணம் நேற்று போல் இருக்கிறது,பெரு வெள்ளத்தில் நீருயர்ந்த காலத்தின் சருகு வட்டங்களை இன்னும் காற்றழிக்காமல் வைத்திருக்கும் கரையோர மரங்களாய் மூளையின் மடிப்புகள் ,காம் கோடரில் பதிந்த தன் மழலைக் குரலுக்கு சிரித்து வெட்கும் முதிராச் சிறுமியென.மழைக்கு தாழ்ந்த கிளைகள் பேருந்தின் தலை வருடும் போதெல்லாம் யன்னல் கண்ணாடிகளில் அப்பும் இலைகளை எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தேன் ஒன்றிரண்டு துண்டித்த பூவிதழ்களும்.உள்ளூர தரவிறக்கம் நிகழ்ந்தாலும் சலனமற்ற மானிட்டர் திரை ,செறிவு சேமிக்க இமை சாத்துவதாய் துயில் .

      சன்னமாய்த் திறந்திருந்த சாளரத்தின் வழிப் புகுந்து மடியில் கிடந்தது நுனி கருகிய இலை பெருநகரத்தின் மசியேறிய உள்ளங்கையுடன்.குளிர்சாதன எந்திரத்தின் முதுகாய் தகித்தது இருக்கையின் நூல் ரோமம் முளைக்கத் துவங்கிய நெஞ்சு .புலர்ந்து கொண்டிருக்கும் புறநகர்வெளி வசீகரங்கள் வைத்திருக்குமெனக்கு விருந்தினர் வீட்டில் கண்விழிப்பதாய்.கடைசி நாள் திருவிழாவின் பலூன் வியாபாரியாய் காட்சியளிக்கிறது பின் விடியல் நகரம்.
கோயம்பேடு பேருந்து நிலையம் ரீங்கரிக்கும் தேன் கூட்டின் அசைவுடன்.பின்னிரவின் மின் தொடர் ஊர்தி நிறுத்தங்களொப்ப இச்சிக்க கோருவது முன்விடியலில் இப்பேருந்து நிறுத்தமும்.ஒவ்வொரு முறையும் அனிச்சையாய் பரவத்தொடங்குகிறது அறிந்த முகங்களுக்கானத் தேடல் .நவமதன்கள் யுவதிகள் வெறிக்கும் விளம்பர பிளக்ஸுகள்.முன்னம் இருந்த சிறுநகரின் வழித்தடப் பேருந்து கடக்கையில் மீள்விசைக்காட்படும் நொடிப் பொழுது சொக்கு இடுபெயர் மட்டும் நினைவுக்கு வரும் பால்ய சினேகிதன் முகமாய்.அலைபேசியை சர்க்கார் சார்ஜரில் பிணைத்துவிட்டு அரைநொடிக்கொரு முறை தலை திருப்பும் ஸ்டீயரிங் தலையர் ஒருவர். தெ...ஒன்னத்தான் ஏஞ்ச்சு அப்பாலப் போ..பெர்க்கத் தேவல நாங்கோ... வரிசை நாற்காலிகளின் கீழ் செய்தித்தாள் சயனரைத் துரத்தும் துப்புரவு தொழிலாளர்.ஹேண்ட்ஸ் ப்ரீயில் கதைத்துக் கொண்டே யாருக்கோ அலைபேசியில் குறுஞ்செய்தி பிதுக்கும் யுவன்.சுடோகு கட்டங்களில் விழிகள் சோழிகளாக பென்சில் கொறிக்கும் பெதும்பை பெருக்கல் குறியிட்ட கால்கள் அசைய.கடற்கரையில் கிளிஞ்சளவு தரை தெரிய மனிதர்கள் இரு மழைத்துளி இடைவெளியில் சிக்கி கிடக்கிறது அண்டை மனிதனுக்கான சுவாசம்.

காது கடக்கும் குளவியின் மொழியில் அடிநெஞ்சில் அதிர்ந்தது உரையாடி எந்திரம்.நண்பர்கள் அழைப்பு .சேரிடத்திற்கான தாழ்தள உந்து.ஒரு வார இடைவெளியில் முகத்தில் பச்சையம் ஊறி இருப்பதாய் முக்கால் புன்னகையில் தங்கை சொல்ல சதீஷ் வழக்கத்திற்கு மாறாக வழிமொழிந்தான். பாசி விலகியிருக்ககூடும் என்றேன்.எப்பவும் போல் நிமிடத் தவணைகளை நீட்டுவித்த படி மணிஜி அலுவலகம் ஏகினேன்.மணிஜி, விதூஷ்,’அகநாழிகை’ வாசுதேவன் ,சரவணக் குமார்,பலாப்பட்டறை சங்கர்,மோகன் குமார் .இரவை சாணை பிடித்து நட்சத்திரம் தெறிக்க எழுதுபவர் ஒருவர்.ஆன்மவிசாரத்தில் துவங்கி சூஃபி இசை வரையும் தத்துவம் சிறார் நலன் வரைக்கும் எழுதும் ஒருவர்.வல்லினமே தீண்டாமல் வைர ஊசிகள் ஒளித்து வைத்து கவிதைகள் எழுதுகிற ஒருவர்.நட்பை நல்லிணக்கத்தை தொன்மத்தை பால்யத்தை கொண்டாடும் எழுத்தரொருவர்,தன் மொழியை உரசிக் கொண்டே இருக்கும் மக்கள் .புதிர்த்தன்மையும் நிறைவுறாமையும்தான் வாழ்வை செலுத்துகின்றன .இட்டு நிரப்ப உறவுகள் ,சினேகங்களின் அண்மை,இழந்திணைந்து உடன்நடக்கும்நட்பும், தீராத காதலும் ...சங்கரின் சாகச வெட்கங்களிடையே ஒரு திரையிடலும் வர்ணச்சில்லுகள் தெறிக்க வீணையிசைக்கவொரு பட்டுசீலை ஊஞ்சலாடும் விளம்பரமும்.தஞ்சை பிரகாஷ் மணிஜியிடம் எழுதிப் பெற்றதும் விதூஷிடம் ரஸவாதி சகிதம் 3 நூல்களுமாக சூரியன் பூமியின் வகிடுகள் பார்க்கத் துவங்கியிருந்தான் கானல் உயிர்த்ததன்ன கனவு மெய்த்த நிகழ்வு அச் சந்திப்பு .பொய்யாமொழிப் பேசும் கண்களுடையவர்களின் இணக்கம் ,காற்றுக்கு சுருதி கூட்டும் பாடலுக்கான நடனம் .இன்னும் மீதமிருக்கும் சொற்களின் வாசனை .கேள்விகளால் திறக்கும் ஆகாசம் இருந்தது புலன்களாலான கதவுகளுக்கப் பால் .படர்ந்தபடி இருந்தது சாயைகள் சாரம் தெளித்த மனவெளியில் .வடக்கிருக்கும் சித்தனொருவன் சொல்லிக் கண்மூடும் ரகசியம் போல் காலம் ஒளித்து வைத்திருந்திருக்கிறது மற்றுமொரு மகோன்னதத்திற்கான நாளை.

                 மெல்ல விடைபெறுதல்கள் .. பின்னும் யாத்ராவை ,சா.முத்துவேலை இணையத்தை எழுத்துலகை கவிதையை யாளிகளை... மனுஷ்ய புத்திரன்,சாரு,ஜெமோ, எஸ்.ரா.., மதுவிடுதியிலிருந்து மூடிகள் சேகரித்துச் செல்லும் சிறுவனின் முதுகசைய எழும் ஒலிக் குறுகுறுப்பாய் சொற்கள் சொற்கள் சொற்கள்..!அந்தியும் வந்தது.கேபிள் சங்கர்,சுரேகா,கே ஆர் பி செந்தில் இணைந்த இரவு மலையடிவாரத்தில் இறங்கும் கல்லூரிச் சுற்றுலா பேருந்தாய் நகர்ந்தது .நர்சிம் வந்ததும் கிளம்பி விட்டார் .மயில் ராவணன் ,எறும்பாருடன் தொலைபேசிக் கொண்டிருந்தேன் இடையிடையே,பிரியங்கள், முத்தங்கள்,பாடல்கள்,தோள் சாய்வு மீளாத்தருணங்கள் .அற்புதமான உண்டிச்சாலைக்கு அழைத்துப் போனார் கேபிளார் .வாத்திய சப்தங்கள் தீர்ந்து ஒப்பனை அறைக்கு செல்லும் நாட்டியப் பெண்ணின் சலங்கை சப்தமாய் மீந்திருந்தன உரையாடல்கள் அதிகாலையில் பலாப் பட்டறை சங்கருடன் தேநீர் விடுதி வரையிலும். அன்றையப் பகல் போதில் ஹெர்குலிஸின் தோள்களில் மீனாட்சியின் கிளியாய் பேசிக் கொண்டிருந்தாள் யாரோ ஒரு தேவதை புனைவா கனவா என்றறியக் கூடாத விழிமூடலில்.

...

ப்ளூடூத் வௌவால்கள்

2010-11-21T06:06:00.012+05:30

குளத்திற்கு கருவிழி வரைகிறது
ஒற்றை மர நிழல்

மீளா இமைகள் மேலேறுகின்றன
அரைவட்டமாய் கூடுதிரும்பும்
பறவைகள் பிம்பத்தில் ஒளி விலகலுடன்

தர்ப்பை மோதிர விரல்
கவிழ்க்கும் குடுவையிலிருந்து டில்டோவென
தரை தொடுகிறது எழும்புத் துண்டு

நெற்றிக்கண் பசித்திருக்கிறது
ப்ளூடூத் குறியீடாய் வௌவால்
தொங்க

செயற்- கை கோள்களில் தலைகீழாய்
எரிகிறது தீ
மொட்டைப் போல் பற்றக்
கூடுவதில்லை கனிகளை
காம்புகள்

கில்கமேஷ் எனும்
ஆதி கல்காவியத்திலிருந்து இஸ்தாரின்
குரல் கேட்கிறது...
இன்னும் நசரேயளாயிருக்கும்
வனமொன்றில் இருந்து

...

தொடர்புடைய சுட்டி - விதூஷின் இடுகை

லேசர் பொன்வண்டுகளும் மாரீசப் பெண்ணும்

2010-11-16T04:39:00.000+05:30

நீர்ச்சிலந்தி கண்கள்
நெய்தபடி இருக்கிறது நீத்தார்
கடனொப்ப ஆகாயம் பார்த்த சொற்களுடன்

ஆதிக் குகையில் ஒளித்த சிக்கி முக்கி கல்
நடுக்கடலின் நங்கூரம்

லேசர் பொன்வண்டுகள் மொய்க்கும்
நடனத்தரையில்
சொட்டு உதிரம்....
துளிர் -சருகு குழப்பத்தில்

தேவாலயத்தின் பாதி எரிந்த மெழுகை
ஏற்றுகிறது ஏதுமற்ற மற்றுமோர் கரத்தின்
பிரார்த்தனை

பேழைக்குள் உறங்குகிறது தைலமிட்ட உடல்
யுகங்கடந்து தீண்டும் கருந்துளை சூரியனுக்கு

தன் மத்தகம் சிதறச் சிதற கொலுசொலித்து
மயன் செய்த குளம்போக காத்திருக்கிறாள்
மாரீசப் பெண்

கழற்றித் தந்த நாவில் பயணித்தல்

2010-11-14T18:39:00.003+05:30

கானல் குவளை என்று ஒரு கவிதை எழுதியிருக்கிறான் ஒரு கவிஞன் .அந்தக் கவிதையில் வரும் சிறுவனுக்கு இமைகள் உதிரும் துன்பங்கள். சந்திக்க வியலா தூரத்தில் இருக்கும் அச்சிறுவன் தாகமுடன் உறங்கிய இரவில் கனவில் நாவு நீள கழுத்து வரை புதையுண்ட தெய்வம் வந்தாள்.தன் கட்டிக் கொண்ட தனங்களின் திரவத்தை அகழ்ந்தெடுத்து பிழிந்து பருகச் சொன்னாள்.நான் கடந்து வந்த வற்றிய நதியின் கூழாங்கல்லை நனைத்துக் கொள்ள அனுமதி கேட்டேன் .திரவத்தின் தெறிப்பில் திறந்து கொடுத்தது கல் தன்னுள் இருந்த நதியை. விதையின் தோலைப் போல் திறந்து கொண்ட கல் தன்னை கடல் சேர்க்க இறைஞ்சியது .விரும்பியே திறக்காத காந்தாரியின் கண்களைக் கொண்டிருந்தது அவள் கரு வாசல் . வடிக்கும் சிலைக்கு முன்னிறுத்திய பெண்ணை கலவ நினைத்திருந்த கனவை மெய்பிப்பதாய் சொன்னாள். அவள் உடல் நகத்தின் பிறை போல் வளரத்துவங்கியது .அருவி அரித்த பாறையின் குழிவுடன் இடை வளர்த்திருந்தவளின் குழல் மின்விசிறியின் சிறகைப் போல் பறத்தலறியா சுழற்சியைக் கொண்டிருந்தது .மையக் கடலின் இரவை சருமமாய்க் கொண்டிருந்தவளைக் கூடுதல் எரிமலையின் வெடிகுழல் பாதையில் நுழைந்து வெளியேறுவதாய். சாம்பல் உதிரத்துவங்கிய உடலை கரைக்கத்துவங்கியது நதி.கூழாங்கல்லுடன் பயணிக்கத் துவங்கினேன் அவள் கழற்றித்தந்த நாவில் .கடலுக்கு புறம்பாக துருவத்தை எய்தியது பயணம். எஸ்கிமோக்களுடன் நடமிட்டிருந்த ஏதோ கிரக வாசி என் சாம்பலை சேகரித்துக் கொண்டான் .பெயரறியா இந்த கிரகத்திலிருந்து எழுதும் இந்த வரிகளை துருவத்தில் விட்டு வந்த அவளின் நாவு பாடக் கூடும் .

திறந்திருந்த புத்தகத்துடன் குழந்தையின் ட்வார்ஃப் பொம்மை மீது உறங்கிக் கொண்டிருந்தவனின் கனவைக் கலைக்காதிருக்கட்டும் அலாரம். மீண்டு விட்ட மின்சாரத்தால் புரண்டு விட துடித்திருக்கிறது காளி சித்திரம்.

#அய்யப்ப மாதவனுக்கு

மயானக் கொள்ளை

2010-11-11T06:05:00.003+05:30

பிரேதத்தின் நகமாய் நிறம்
மாறிக் கொண்டிருக்கிறது ஆகாயம்

மன்மதனை எரித்துத் தீராமல்
வீதியெங்கும் சுழலும் ’ராஜா’க்களுக்காய்
திறக்கும் நெற்றிக் கண்கள்

கொலைக் கொண்டாடிகளின் ஒளித்திருநாளில்
சிறார்களின் வீடியோ கேம் திரைதனில் வழிகிறது
பூதங்களுக்கான விருந்துதிரம்

கல்லறைகள் மீது தாஜ் மஹெல் கட்டும்
கசாக்குகள் லிபி அறிவதற்குள்
ஊழி முகில் நனைக்கும் ..,

பேராண்மை தேசத்தில்
சுமோக்களின் பின்னிருக்கை பிண்டமாய் 3ஜியில்
பேசுகிறாள் ’யாரோ’வின் கரன்சிப் பிணை

அல்சீராவின் புத்தம் ஈழ வீடியோ வெளிய்..யீடு
மேக்கிங் ஆஃப் எந்திர்..ரன்
ரிமோட்டை பிதுக்குவோம்
ஸர்வ ஜன ஸுகினோ பவந்து :தத் சத்
அமைதி நிலவட்டும்
ஆமென்

பதியன்

2010-11-09T01:25:00.003+05:30

               சிலந்தி இழைப் பிடித்து இறங்குவதாய் நிதானமான சொட்டுகள். கொக்கியிட்ட ஜன்னலின் கதவுபச்சையில் தூசியழித்த சாரல் காற்றில் அப்பிக் கொண்ட இலைகளாய் .கண்டாரோழி நாயே ... என்ன விட்றி.. முதுகு மட்டும் நனைந்த கோவில் மாடு எதிர் சுவரொடுங்கியது தேர்தல் சின்னம் வரைந்த காவியை ஈஷிக் கொண்டு .. தொம். .ட்டட்..ட்டட்...ட்ட் தகர பீரோ வில் மோதி யப்பேய்....ய்

       வதனி மதுரைப் பக்கத்து சௌராஸ்ட்ர வெளுப்பு .பீலிக்கண்.சூரணங்களால் குளிகைகளால் அம்மா சகல எத்தனங்களும் செய்தாள்.கேரள வைத்தியனின்
பத்திய மண்டலமொன்றில் உடலமெங்கும் ரோமங்கள் முளைக்கத் துவங்கிற்று முகத்திலும்.அடிக்கடி நினைவிழந்தாள்.கருக்கல் விலகாத பொழுதொன்றில் பம்பு செட்டில் குளிக்கப் போனவள் ஆடை கிழிந்து அலங்கோலமாய்க் கிடந்தாள்.இறுதி வரை யாரென்றறியக் கூடவில்லை

         வெள்ளாமை வீடு நிறைத்தொரு பருவத்தில் தாய்மாமன் நாண்டு கொண்ட செய்தி கொணர்ந்தார் பால்பாண்டி.ஈமம் முடிந்த வீட்டில் யாரிருக்கா பார்க்க கொடிமுந்திரிதோப்பையும் தெக்கால இருக்க காட்டையும் பண்ணயம் பண்ண சத்து பத்தாது சாமித்தாய்க்கு பொரட்டாசி வந்தா 17 நெறயிது இன்னும் ஆளாகாம கெடக்கு இந்த வதனிப் புள்ள நெத்து கணக்கா .... வீட்ல சின்னவுகள வெச்சு பாத்துக்கிடுங்க மதினி


                     உப்புத் தரிசு பக்கம் ஆளனுப்ப வேண்டும் தூள் தீர்ந்து விட்டது .அரை சிமிட்டி கூடக் காணாது .இலைப் பொட்டலம் பிரித்து வலது பெரு விரல் படிய இடது உள்ளங்கை ஏந்தி பொடிய்..ய கசக்கி சிமிட்டியிலிட முக்காலுக்குப் பக்கம் நிரம்பியது வாய் பகுதி துணிக் கந்தை நகர்த்திபிடித்து லைட்டரில் சுடருயர்த்த முதல் இழுப்பில் பற்றிக் கொண்டது .நெஞ்சுக்கூடு படர்ந்து இமை பொத்த நெற்றிப் பொட்டில் குமிழ்ந்தது .ந்தாரு எழிதி வெச்சுக்க.. கண்ணுரெப்ப அடிச்சு தெறக்கறதுதேன் கணக்கு .ரோசனையே வேணாம் . கெட்டிக்கையா .

                           கை நடுங்க நான்காவது இழுப்பின் போது கீழே விசும்பல் சப்தம் இன்று அடி பலமாயிருக்க வேண்டும்.கைசுட்டது சிமிட்டியில் சூடேறி.,சுருளி அருவிக்கு மேல் 3 பர்லாங் மலைபாதைக்கப்புறம் பண்டாரக் குகையில் ஊமைச் சாமியிடம் வாங்கி வந்தது. வெரசா பித்து தெளிஞ்சிரும்யா பூதநாரயணன் விட்ற மாட்டான் அப்டில்லாம் இந்தத் துண்ணுற ப்பூசிவிடு போடி காலேஜில் முதல் முறை .மீண்டும் ஏழு வருடங்கடந்து தாள இயலாத வாதையிலிருந்து தப்பிக்க..கொஞ்ச நேரம் செத்திருக்க

                            வீதி சாக்கடையில் கொல்லைப் புறத்து கழிவுக்குழாயில் இருந்து சோப்பு நீர் விழுந்து நுரைப்பது தெரிந்தது ஜன்னல் வழி. அழுத முகத்துடன் மேலே வருவதில்லை ரோசா . பட்டியில் சினையூசி போட மாட்டு டாக்டரை அழைத்துப் போய்க் கொண்டிருந்தான் சவரிமுத்து .படியேறும் சப்தம் .சோப் நெடி கடந்து திருநங்கைகளுக்கே உரிய ராமக் கட்டி வாசனை .ரோசா. வெல்லக் காப்பி ..இஞ்சி தட்டி விட்ருக்கேன் கண்ணுக்கு மையெழுதியிருக்கிறாள். கோகுல் சாண்டல் பின்னங்கழுத்தில் பதம் மீறி,சவரிய உப்புத் தரிசு வரை போகச் சொல்லு !செனையாகாத மாட்டப் போட்டு ஏம்புள்ள இம்ச பண்ணீட்டு இதோட 4ஆ 5ஆ நீட்டிய காசை வாங்காமல் சாம்பல் கிண்ணத்தை எடுத்துக்கொண்டு திரும்பியவளின் உள்ளங்கை சிராய்த்திருந்தது.ஈரம் திட்டுத் திட்டாய் காய்ந்திருந்த இரவாடைகளை துவைக்க ரோசா அள்ளிப் போகையில் எப்பவும் இருக்கும் கூச்சம் விலகத் துவங்கி இருந்தது

               செந்தூர் பக்கத்திலிருந்து சொன்னார் ஆளுக்கு சொல்லி வைத்திருந்த கொண்டல நாயக்கர் .அம்மா இறப்பதற்கு முன் பணியமர்ந்தாள். கம்பத்துல பெரிய வீட்டுக்காரவுகளுக்கு ஆளு வேணுமாண்டி .போறியா ? நல்லா வெச்சிக்கிருவாக. இங்கன கெடந்து நொக்குப் பெத்து சீரழியுற நாறப் பெறப்புக்கு.என்ன சொல்ற? தாக்கல் சொல்லீறவா ? வந்த புதிதில் உஸ்ஸுடா
என்று கிசுகிசுத்த குரலில் பழித்த குரல்கள் அம்மாவுடன் கூட்டு வண்டியில் போக வர இருக்கவும் அடங்கியது. கைபக்குவமும் அமெரிக்கையான வேலை வேகமும் ந்தாடி அரைப்பவுனு.. இது போட்டுக்க ..சீல கெட்றீன்னா வேணாங்குற இந்தா சட்டையும் கைலியும் ., மனசொப்பாட்டி ராவுத்தர் கடையில போயி மாத்திக்க . சந்தோஷந்தன ?! அம்மாவை குழைத்தது. சாமித்தொர மேலுக்கு முடியாமல் கிடந்தால் சாயபுவின் குதிரை வண்டி கூப்பிட சமயத்தில் காட்டு வேலைக்கு கணக்கு தீர்க்க


         விடாய் பஞ்சு மாற்றுவதற்குள் எத்துனை பாடு . ந்தாடி ரோசா .. விட்று வெளிய வந்து கதவ ஒருக்களிச்சு சாத்திரு.. பாத்துக்கலாம். கைலி சஹ சஹக்க அவிழ்ந்த கூந்தல் முடித்தபடி இறங்கிப் போனாள் காலருக்கு கீழ் சட்டைப் பொத்தான் தெறித்திருக்க வேண்டும் முழங்கை V மடிப்பு மாறாமல் தரை வாசித்து.

      தகனச் சாம்பலில் விழுந்து கதறிய முகமும் .,மாலைகள் பிய்த்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த ஈரமற்ற முகமுமாக கண்ணாமூச்சி ஆடிக் கொண்டிருந்தது.வீட்டு தோட்டத்தில் புளியமலையிலிருந்து வந்திருந்த பூச்செடியை கிளை வளைத்து பதியனிட்டிருந்தான்.ஊஞ்சல் பலகையின் காகங்கள் விருந்தறிவித்தன கரைந்து. துளிர் தெரிந்தது பதியனில். பிய்ந்த கூடையில் அமைத்திருந்த வேலிக்குள் விழுந்திருந்தது எச்சத்துடன் ஏதோ
ஓர் விதை.

....

போதெனும் அரவம்

2010-11-03T05:25:00.001+05:30

மின் தகன எந்திரத்தின் நாவால்
ஏந்திக் கொண்டிருக்கிறது இரவு

பெர்முடா முக்கோணத்தின்
ஒளி கடக்கும் என் ஜூப்ளாங்டன் உடல்
வன்காதலின் ஆலகால வெப்பை செரித்து

மேலண்ணம் ஆகாசத்தில் ...
கோபுர பற்களின் கதிர் வழிப்பாதையில் இடைபடும் பறவை
புலனறியா கண்ணியில் சிறகுதிர்கிறது

நீர் மூழ்கி காட்சியகத்தில் முத்தமீயும்
டால்பின் ரசிக்கிறாள் முத்தணிந்த
தலைப்பிரட்டை பருவப்பெண்

தட்டானின் கண்ணாடிக் கண்ணை
உறிஞ்சிக் கொண்டிருக்கிறது பசித்த சூரியன்
பனித்துளி ஞாபகத்தில்

(கொண்டாடுவோர் அனைவருக்கும் பண்டிகை தின வாழ்த்துகள்)